นี้เป็นขยะที่เกิดมารกโลก คิดว่าพ่อตัวเองใหญ่ ถ้าไม่มีพ่อ เขาก็ไม่มีอะไรทั้งนั้น“หลี่ฟู่หมิ่นแล้วไง!” ฉินเฉาดูถูก“เจ้าหนู หาที่ตาย” หลี่เชียงก็โกรธขึ้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนไม่เห็นพ่อของเขาอยู่ในสายตา พ่อของเขาเป็นถึงผู้กำกับสถานีตำรวจประจำเมืองซู่หนานแห่งนี้ ในพื้นที่นี้ เขามีอิทธิพลอยู่เต็มเปี่ยม“หักขาทั้งสองข้างของมันให้ฉัน ถ้ามีเรื่องอะไร ฉันรับผิดชอบเอง”หลี่เชียงอยากจะจัดการฉินเฉามานานแล้ว ตอนนี้ ในที่สุดก็ได้โอกาส“เจ้าหนู แกเสร็จแน่วันนี้!” เหล่านักเลงต่างแข่งกันเข้ามา บางคนดึงแท่งเหล็ก หรือกระทั่งโซ่ เดินเข้ามาหาฉินเฉาสู้กับนักเลงพวกนี้ ฉินเฉาไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย“ไสหัวไป” เขายื่นมือออกไป ผลักเข้าใส่นักเลงที่หนักกว่า 150 จินมือเดียว ทำให้นักเลงคนนั้นต้องปลิวไปตูม! นักเลงพวกนั้นเห็นเพียงเงาดำๆ จากนั้นก็ถูกกวาดออกไปบนชั้น 3 เงาคนพลันปลิวว่อน พุ่งกระจายไปทุกทิศทาง จากนั้นก็กระแทกใส่โต๊ะบ้าง ผนังบ้างผู้จัดการยืนอยู่บนบันได กลัวจนตัวสั่น โอ้ ทำไมเขามาทีไร ต้องเกิดเรื่องขึ้นทุกทีเลยนะยิ่งกว่านั้น ทุกครั้งที่มีเรื่อง ยังมีกับคนแซ่หลี่อีกครั้งก่อนก็ทำให้หลี่ชาวต้องฉี่รดกางเกงครั้งนี้ ตัวพี่ใหญ่ หลี่เชียงก็ไม่รอดจะโทษพวกเขาก็ไม่ได้ ใครให้ผู้หญิงที่คุณฉินพามา แต่ละคนต่างก็สวยโดดเด่นกันทั้งนั้น เป็นธรรมดาที่จะมีพวกแมลงบินมาตอม เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้…โดยเฉพาะคนแซ่หลี่ทั้งสองพ