ุงจะไม่ปฏิเสธ”หลังจากพูดจบ หลี่เชียงก็หยิบซองขาวออกมา ยื่นให้หลิงเทียนที่อยู่ตรงหน้าหลิงเฟิงรับมา พร้อมกับเปิดดูข้างใน เห็นข้างในมีเช็คใบหนึ่ง มีตัวเลขที่ทำให้เขาเห็นแล้วมีความสุขอย่างยิ่ง แต่บนใบหน้ายังคงพูดอย่างเคร่งขรึมว่า“เสี่ยวเชียง จะได้ยังไง ปีนี้หาเงินไม่ง่ายเลย ให้เงินลุงอย่างนี้ ลุงรับไว้ รู้สึกละอายจริงๆ”แม่ง ยังจะวางท่าอีกหลี่เชียงตะโกนในใจ แต่ปากก็ยังพูดอย่างสุภาพว่า“ลุงหลิงจะพูดอย่างนั้นก็ไม่ได้ ผมเป็นเด็ก อวี่ชิง อวี่ลี่ อวี่กง อวี่สี ก็ได้ส่งของขวัญปีใหม่ให้กับคุณ คุณรับไว้เถอะ นี่เป็นของแสดงคารวะเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”“ดี เมื่อเป็นอย่างนี้ ลุงก็จะเห็นแก่หน้าเสี่ยวเชียง” หลิงเฟิงยกไวน์ขึ้นดื่มพร้อมกับหัวเราะ จากนั้นก็เก็บซองเข้ากระเป๋าตัวเอง“ลุงหลิง เรื่องสร้างตึกนั่น…”“อ่าหะ สบายใจได้ สมาชิกในตระกูลเรา ใครบ้างที่ไม่เห็นแก่นาย”เมื่อหลี่เชียงได้ยินคำนี้ ก็มีความสุขอย่างมาก ทั้งสองคนต่างผลัดกันชม เสแสร้งกันไป หลังจากชมเชยกันไปหลายคำ ทั้งสองก็ยืนขึ้นเตรียมจากไป“ลุงหลิง ผมเพิ่งจะเปิดอาบ อบ นวด ในนั้น มีนักเรียนที่เพิ่งจบคอยบริการ หวังว่าคำเชิญนี้ ลุงจะไม่ปฏิเสธ”หลี่เชียงจับมือหลิงเฟิง พร้อมกับเชื้อเชิญอย่างจริงใจ แล้วพูดว่า“ลุงหลิง ลุงเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ในนั้น มีหมอนวดชั้นยอด สามารถนวดผ่อนคลาย ช่วยบรรเทาอาการเมื่อยล้าให้ลุงได้”“ฮ่าๆ ๆ ท่าทางจะดี…งั้น เราไปเรียกแท็กซี่กัน
