”“ไม่ต้องครับ ผมขับรถมา”“โอ้ ไม่ใช่ว่าเสี่ยวเชียงเพิ่งดื่มไปเหรอ ขับได้แน่นะ?”“จะกลัวอะไร ไวน์พวกนี้ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”หลี่เชียงแอบด่าหลิงเฟิง ว่าเป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ หน้าไม่อาย ขณะที่เดินออกไปข้างนอกพร้อมกันอย่างอบอุ่นใครจะรู้ ว่าเมื่อเขาเพิ่งจะเดินออกมาได้สองก้าว เขาก็เหมือนกับใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเห็นเพียง คุณหลี่คนนี้ สองตาจับจ้องเข้าไปที่สาวสวยในเสื้อกันหนาวสีดำที่นั่งติดหน้าต่าง ที่ปากก็แทบน˺าลายไหล“เสี่ยวเชียง นายเป็นอะไร?”หลิงเฟิงสงสัย จึงหันไปมอง เมื่อเห็นสาวงามนางนั้น หัวใจพลันเต้นแรงแต่จิ้งจอกเฒ่าคนนี้ ไม่ใช่คนโง่“เสี่ยวเชียง นายชอบคุณหนูคนนั้นเหรอ”“ฮ่าๆ สาวงามกราชากใจแบบนั้น ใครบ้างไม่ชอบ” หลี่เชียงยิ้ม“ผมยังไม่แต่งงาน เมื่อเห็นหญิงงามที่โดดเด่นแล้ว ยากนักที่จะไม่ไล่ตาม”“ดี ดี” แต่ในใจหลิงเฟิงพูดว่า นายก็แค่อยากจะได้คนอื่นมานอนด้วย นายน้อยหลี่ต้าบ้ากาม ใครบ้างในเมืองซู่หนานที่ไม่รู้หลี่เชียงจัดชุดตัวเอง จากนั้นก็เดินเข้าไปจะหยอดคำหวาน แต่เมื่อเห็นชายที่นั่งตรงข้ามกับเธอ ทันใดนั้นใบหน้ายิ้มแย้มของเขาก็แข็งค้างยืนนิ่งไม่ขยับ“เสี่ยวเชียงเป็นอะไร ทำไมไม่เดินต่อล่ะ?” หลิงเฟิงรู้สึกแปลกใจ“โอ้ ลุงหลิงไม่รู้เหรอ…” หลี่เชียงกลอกตา พร้อมกับถอนหายใจแล้วพูดว่า “หญิงคนนั้น เธอมีแฟนแล้ว”“ฮ่าๆ นี่ไม่ใช่ปัญหา” หลิงเฟิงพูด “ตราบเท่าที่ยังไม่แต่งงาน เราก็ยังมีโอกาส ต่อให้แต่งงาน ก็ยัง
