เอง คิดไปถึงความยากจนของตัวเองเมื่อวันนั้นหลัวชิงหลินที่น่าดึงดูด จะมาชอบเขาได้ยังไง“ฉินเฉา ขอเบอร์ติดต่อให้ฉันได้มั้ย”หลัวชิงหลินเปิดปากพูดชายคนนี้ แม้ว่าจะมีแฟนแล้ว แต่ดูเหมือนว่าฉันจะไม่อยากปล่อยเขาไป….“อือ 138****4703”ถึงยังไงก็เพื่อนกัน ฉินเฉาจึงบอกเบอร์เขาให้กับเธอเฉินซินที่อยู่ใกล้ๆ ไม่พูดอะไร แต่กลับจำเบอร์นี้ไว้เงียบๆฉินเฉา ฉันจะจำนายไว้“สามี เราไปกันเถอะ” เมื่อเห็นฉินเฉาให้เบอร์สาวอื่น โรซี่เหมือนอิจฉา จึงทำท่าทางเอาแต่ใจ ดึงแขนฉินเฉาไปมาฉินเฉายิ้มขมขื่น โรซี่นี่จะเล่นดีเกินไปแล้วเขาช่วยไม่ได้ ได้แต่ตามใจโรซี่ พร้อมกับเดินออกจากงานเลี้ยงนี้อย่างรวดเร็ว“เขาแตกต่าง” เฉินซินมองตามฉินเฉาเป็นนาน จากนั้นก็พูดขึ้นมาแต่หลังจากฉินเฉาเดินออกไป คนอื่นในห้องก็ยังคงเงียบ คนที่พวกเขาพากันดูถูก ตอนนี้ กลับเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป“ฮึ่ม หลิงเทียน นี่เป็นแกแส่หาเรื่องเอง อย่ามาโทษฉันว่าใจร้ายไม่ได้” หวังซือหัวเราะเยาะ จากนั้นก็ย่างเท้าจากไปฉินเฉาเป็นประธานผู้ดุร้าย คนระดับสูงของต้าฟากรุ๊ปต่างรู้ดีในเมืองตงชวน ผู้คนต่างพากันเรียกเขาว่า นายท่านฉิน! จากบนลงล่าง ใครบ้างที่กล้าไม่ไว้หน้าเขาวันนั้น รองประธาน ถังอ้าว ถูกฉินเฉาตบโต๊ะหินอ่อนจนแตกโชว์กลัวแทบตกเก้าอี้ ตอนนี้ หลิงเทียนยังมายั่วยุผู้อำนวยการฉินอีก หาเรื่องตายหรือไงแม่งเอ๊ย ตัวเองก็แทบจะตายไปด้วยฮึ่ม แกคงไม่รู้สินะ ว่าในมือของฉัน มีหลักฐ
