เมื่อเห็นเฉินซินมา ทุกคนพากันตื่นเต้นจนไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไงแม้ว่าหลิงเทียนจะอึดอัดใจ แต่เนื่องจากเป็นคนเจ้าเล่ห์อยู่แล้ว จึงหาหัวข้อได้อย่างรวดเร็ว“เฉินซิน พวกเราทุกคนต่างเป็นเพื่อนเก่า วันนี้เอาอย่างนี้ ไม่มีดาราอะไรทั้งนั้น ทุกคนทำตัวเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม เป็นยังไง?”คำพูดนี้ เป็นคำที่เฉินซินอยากจะพูดจากใจ เธอนั่งลง จากนั้นก็พยักหน้า แล้วพูดว่า“อืม ฉันก็คิดอย่างนั้น วันนี้ พวกเรามารวมตัวกัน ก็หวังว่าทุกคนจะไม่ต้องใส่ใจว่าฉันเป็นดาราหรือไม่ ให้คิดว่าฉันเป็นเด็กผู้หญิงที่ธรรมดาแล้วกัน”“ดี เยี่ยม!” หลิงเทียนรีบจับแก้วไวน์ขึ้นมา “ทุกคน กับคำนี้ พวกเราสมควรดื่มให้ ใช่มั้ย!”“ใช่!” ทุกคนรีบยกแก้วไวน์ขึ้นพร้อมกัน จากนั้น ก็ดื่มไวน์ในแก้วลงไปเมื่อเห็นว่าเฉินซินเห็นด้วยกับคำพูดของเขา หลิงเทียนก็นั่งลงอย่างมีความสุข ก้นใหญ่ๆ ของเขากดทับลงบนเก้าอี้แต่ในตอนนี้เอง ผู้จัดการทั่วไป หวังซือ ได้กระแอมขึ้นมาเบาๆก้นของหลิงเทียนที่เพิ่งจะนั่งลง เหมือนถูกเข็มแทงใส่ ต้องรีบยืนขึ้น แล้วพูดกับเฉินซินว่า“เฉินซิน จะแนะนำให้เธอได้รู้จักนะ นี่คือผู้จัดการทั่วไปของบริษัทลูก ของต้าฟากรุ๊ปในเมืองซู่หนาน คุณหวังซือ เขาก็เป็นแฟนคลับของเธอเหมือนกัน!”“คุณเฉินซิน ได้ยินชื่อของคุณมานาน!” หวังซือยิ้ม ยืนขึ้น จากนั้นก็ยื่นมือออกมาหาเฉินซินเมื่อได้ยินคำนี้ เฉินซินก็มุ่นคิ้วไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วหรือไง ว่าจะไม่พูดเรื่อ
