ตายไปหลายรอบแล้ว ฉินเฉาพูดในใจอย่างเย็นชา“นายหุบปากได้แล้ว!” คำนี้ ตะโกนออกมาจากปากของหลัวชิงหลิน และเฉินซินสองสาวต่างมองกันด้วยความประหลาดใจ จากนั้นหลัวชิงหลินก็พูดต่อว่า“นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับเขา ไม่เกี่ยวอะไรกับนาย แล้วก็ฉัน ไม่ได้ถูกเขารังแกด้วย”เมื่อได้ยินคำนี้ ทุกคนพากันจ้องซี่โครงในมือฉินเฉา ตกลงจานหลัวชิงหลินพลันสังเกตว่าคำที่เธอพูดดูจะไม่ถูกต้อง หน้าก็แดงขึ้นมาทันที แล้วพูดขึ้นว่า“จากนี้ไป เขาเป็นลูกน้องของฉัน นายรังแกเขา ก็เหมือนกับรังแกฉัน หัวหน้าคนนี้!”“ฮ่าๆ หลินหลินยังอารมณ์ร้อนเหมือนเดิมเลยนะ” เมื่อหลิงเทียนเห็นว่าสถานการณ์เริ่มอึดอัด จึงรีบพูดออกมา “หลินหลิน เธอวางใจเถอะ เราไม่ได้จะรังแกฉินเฉา เขาเป็นคนน่าสงสาร ไม่มีค่าพอให้รังแกใครจะไปรังแกเขากัน?”“ใช่แล้ว!” เมื่อเห็นว่าหัวหน้าชั้นพูดเข้าข้างตน พวกผู้ชายก็พากันพูดออกมา ว่าไม่ได้รังแกฉินเฉาล่ะประหลาดใจจริงๆ หลัวชิงหลินคนนี้ เพิ่งจะบอกว่ารับเขาเป็นลูกน้อง ก็ดูแลเขาดีขนาดนี้แล้ว?เฉินซินรู้ความหมายลึกๆ จึงมองไปที่หลัวชิงหลินครั้งหนึ่ง จากนั้นก็พูดอย่างช้าๆ ว่า“หลินหลิน เธอจะให้คุณฉินไปทำงานที่บริษัทเธอจริงๆ เหรอ?”หลัวชิงหลิงพยักหน้า “ใช่แล้ว!” จากนั้นก็พูดว่า “ฉันคิดว่าเขาเป็นคนมีความสามารถ แต่อาจเพราะบริษัทอื่นไม่เห็นคุณค่า เมื่อพวกเขาไม่ต้องการ ฉันจะรับไว้เอง”เฉินซินส่ายหัว จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ฉันก็อยากจะให้คุณฉิ
