นมาช่วยงานเหมือนกัน เอาอย่างนี้เป็นไง หลินหลิน เธอช่วยถอยสักก้าวจะได้มั้ย”“อะไรนะ?” คนรอบๆ พากันตกใจ จากนั้นก็มองไปที่ฉินเฉาด้วยความไม่อยากจะเชื่อทำไมเจ้านี่ อยู่ๆ ก็กลายเป็นขนมหวานที่ถูกแย่งชิงล่ะหยางลี่เบ้ปาก จากนั้นก็พูดว่า “ขอทานโสโครก มีอะไรให้แย่งกัน”ซ่า! เมื่อเสียงเธอจบลง หลัวชิงหลินก็ยืนขึ้นทันที พร้อมหยิบแก้วไวน์ที่มีไวน์เต็มแก้วตรงหน้า สาดใส่หน้าอกที่ยั่วยวนของหยางลี่“อ๊า!” หยางลี่แต่งหน้าอย่างหนา เมื่อถูกหลัวชิงหลินสาดไวน์ใส่ ก็ทำให้หน้าเลอะ เครื่องสำอางละลาย“เธอ เธอสาดน˺าใส่ฉันทำไม!” หน้าของหยางลี่เต็มไปด้วยความโกรธ เท้าเอว ตั้งท่าด่าเต็มที่“สาดเธอแล้วทำไม!” หลัวชิงหลินพ่นลมออกจมูก “ไม่ตบเธอที่ดูถูกเพื่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว เธอพูดว่าใครเป็นขอทาน?”“ฉันว่าเขาแล้วจะทำไม!” หยางลี่ชี้นิ้วไปที่ฉินเฉาขณะที่ถูกชี้นิ้วใส่ จิตสังหารที่อยู่ในใจของฉินเฉาก็เริ่มที่จะควบคุมไม่อยู่อากาศภายในห้อง พลันลดลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ทุกคนพากันตัวสั่นแต่อย่างรวดเร็ว ฉินเฉาก็กดจิตสังหารไว้ได้ผู้คนที่อยู่ที่นี่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นฉินเฉาท่องพระสูตรหัวใจเพชรในใจ เพื่อกดจิตมารของเขาเอาไว้“เธอดูเขาสิ แม้แต่งานก็ยังไม่มี แฟนเขาก็ยังหนีตามคนอื่น แค่ให้เขาเข้างานมาได้ก็ถือว่าเห็นแก่หน้าเขาแล้ว ทำไมฉันจะพูดไม่ได้!”อย่าเห็นว่าหยางลี่ท่าทางแบบนี้แล้วจะด่าไม่เป็น ยามด่าเธอด่าแบบไฟแลบเลยทีเดียว “แล้วก็เธอ หล
