เมื่อเฝิงซาน เฝิงหนิวเอ้อร์และพวกพ้องเห็นครอบครัวสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด เฉกเช่นเดียวกับเฉินอี้ผู้ดูแลสมาคมเรือ จ้าวหนิงย่อมเลือกโจมตีจุดตายนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
วิธีการล้วนเรียบง่าย มีเพียงข่มขู่ให้หวาดกลัวและล่อลวงด้วยผลประโยชน์
ทว่าหมากตานี้มีเงื่อนไข จ้าวหนิงต้องกุมชะตาครอบครัวพวกมันให้ได้เสียก่อน เวลานี้ชีวิตคนเหล่านั้นล้วนตกอยู่ในกำมือของขุนนางบุ๋น หรือกล่าวให้ชัดคือ อยู่ใต้การควบคุมของที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง
จำต้องโยกย้ายครอบครัวผู้ต้องหาออกจากที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง นำมาไว้ในเงื้อมมือตน หรืออย่างน้อยต้องให้อยู่ภายใต้การดูแลของขุนนางตระกูลยากไร้
ลำพังจ้าวหนิงไม่อาจจัดการได้ ทว่าคนเบื้องหลังของถังซิงมีสิทธิ์ขาดในเรื่องนี้
จ้าวหนิงเอ่ยเสียงเรียบกับพวกเฝิงซาน “หากก่อนรับสินบน พวกเจ้าสืบข่าวที่นาตระกูลจ้าวสักนิด ย่อมกระจ่างใจ ไม่ว่าปีนั้นฟ้าฝนจะดลบันดาลให้พืชผลดีร้ายเพียงใด ตระกูลจ้าวข้าไม่เคยขูดรีดเสบียงจากชาวนาเช่าแม้แต่น้อย”
“หากครอบครัวชาวนาเจ็บไข้ เพียงแจ้งผู้คุมไร่ ทางเราย่อมเชิญหมอมาตรวจรักษา ไร้ซึ่งการดูดายปล่อยให้ผู้ใดตกตาย พวกเจ้าเพิ่งย้ายมา ซ้ำยังมีอคติบังตาว่าตระกูลจ้าวชั่วช้า จึงมืดบอ
