กลิ่นกระเทียมจากตัวฉินเฉาจริงๆ แล้วก็ไม่แรงมาก แต่ก็ไม่เบาเหมือนกัน จึงทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายการ์ดทั้งสอง ทางหนึ่งก็ขวางฉินเฉา มือปิดจมูก ปากก็ด่าออกมาถ้าเป็นก่อนหน้า ฉินเฉาคงจะกระทืบการ์ดทั้งสองคนนี้แล้วแต่ตอนนี้ จิตมารของเขาพร้อมที่จะปะทุได้ทุกเมื่อ ดังนั้น เขาจึงต้องอดทนไว้“ฉันเป็นเพื่อนของหลิงเทียนจริงๆ ฉันชื่อว่าฉินเฉา นี่บัตรของฉัน”ฉินเฉาพูดจบก็หยิบเอาบัตรของตัวเองออกมา ให้การ์ดทั้งสองคนดู“มารดามันเถอะ ขอทานสกปรก ใครจะไปอยากดูบัตรของแกกัน!” ใครจะรู้ การ์ดคนนั้นไม่แม้แต่จะแตะบัตรของฉินเฉา และพูดออกมาว่า “ทุกวันนี้ มีคนแบบแกที่อ้างว่ามางานเลี้ยง เพื่อกินอาหารและเครื่องดื่มฟรี! จะบอกแกให้ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่แกจะมา รีบๆ ไสหัวไปซะ!”“แก…” ฉินเฉากัดฟัน ควบคุมจิตสังหารของตัวเอง“มารดามันเถอะ จะบอกให้นะเจ้าหนู” การ์ดอีกคนพูดขึ้น “ที่นี่อยู่ในการปกครองของนายท่านสี ถ้าแกไม่อยากตายล่ะก็ รีบไสหัวไปให้ไกลๆ!”“โอ้? เฉินสีอย่างนั้นเหรอ?” เมื่อฉินเฉาได้ยินชื่อนี้ ก็แสยะยิ้มทันที“แม่งเอ๊ย แกกล้าเรียกชื่อนายท่านสีตรงๆ! สมองมีปัญหาหรือไงวะ!”การ์ดทั้งสองด่าออกมา “เจ้าบ้านี่มาจากไหน ไล่มันออกไปกัน!”หลังจากพูดจบ การ์ดทั้งสองก็เดินเข้ามา หิ้วปีกฉินเฉา จะหิ้วเขาออกไปแต่ใครจะรู้ ร่างของฉินเฉาหนักอย่างกับภูเขา การ์ดทั้งสองใช้แรงจนหน้าแดงก˹า ก็ยังยกร่างผอมๆ ของฉินเฉาขึ้นไม่ได้“มารดามันเถอะ แปลกจริงๆ!” การ
