ขณะที่เดิน ซูเฟยไม่ได้ดูทาง ในหัวเอาแต่คิดเรื่องของฉินเฉา“คุณหนูครับ คุณกำลังไปผิดทาง” บอดี้การ์ดที่เป็นกะตอนกลางคืน พูดออกมา“หือ?” ซูเฟยพลันรู้สึกตัว เมื่อหันไปมองรอบๆ ถึงรู้ว่าเธอเดินมาถึงห้องสำนักงานรักษาความปลอดภัยแล้วหรือว่าตัวเองจะคิดถึงฉินเฉามากไปจนเดินมาถึงที่นี่?ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อคิดถึงฉินเฉา ซูเฟยพลันรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจแม้ว่าตระกูลของเธอทรงอำนาจ แต่อย่างน้อย ซูจีก็สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ แต่เธอกลับไม่ ไม่เพียงแต่ยุ่งกับเรื่องธุรกิจขณะเดียวกัน คนที่ตัวเองชอบ ก็กลับเป็นแฟนของน้องสาวไปซะได้โอ้ สวรรค์ ทำไมถึงไม่ยุติธรรมกับฉันเลย ทำไมถึงต้องส่งชายคนนี้มาเจอกับน้องสาวของเธอด้วย!“คุณหนู ช้าๆ หน่อยครับ ผมรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่าง” บอดี้การ์ดมากความสามารถ ทันใดนั้นก็ยื่นมือขวางหน้าซูเฟย พร้อมกับพูด“รอบๆ นี้มันดูเงียบผิดปกติ”“มันดึกแล้ว ก็ต้องเงียบเป็นธรรมดา” ซูเฟยไม่ใส่ใจ นี่ก็ผ่านไปนานแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าพวกสเกลตันจะลงมืออีกบางที องค์กรมือสังหารนี้อาจจะยอมแพ้แล้วก็ได้“ไม่ครับ มันเงียบแบบแปลกเกินไป!” บอดี้การ์ดคนนั้นพูดเบาๆ“คุณหนู เชื่อผม ความรู้สึกของผมไม่เคยพลาด!”“ก็ได้” ยังไงก็เพื่อปกป้องตัวเธอ ซูเฟยจึงไม่พูดอะไรอีก เธอมองไปรอบๆ แต่ก็เห็นเพียงบริเวณรอบๆ ที่เงียบสงัด ไม่มีเรื่องอะไรวันนี้ตัวเองเลิกงานดึก ตอนนี้ก็ห้าทุ่มเข้าไปแล้ว พวกนักเรียนต่างพากันกลับบ้านนอนกั
