ือนกับซูเฟยเปี๊ยบ!“คะ คุณหนู?” บอดี้การ์ดทั้งสองตะลึง จากนั้นก็หันไปมองซูเฟยโดยไม่รู้ตัวซูเฟยเอามือปิดปากไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น“เธอ เธอเป็นใคร!”“ข้า?” ผู้หญิงฝั่งตรงข้ามยิ้ม บอดี้การ์ดร่างสูงหัวใจเต้นแรง ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่ารอยยิ้มของหญิงสาวนางนี้ มีความกระหายเลือดซ่อนอยู่แม้แต่ตาของเธอ ก็ยังให้ความรู้สึกกระหายเลือด“เจ้าถามว่า ข้าเป็นใครงั้นเหรอ?”“เธอไม่ใช่ฉัน!” ซูเฟยรู้สึกสับสน “ฉันคือซูเฟย!”“กระเป๋าหนังใบนี้สวยดี แต่ก็ไม่นับเป็นอะไร” ผู้หญิงฝั่งตรงข้ามตอบมาเบาๆ “แม้ว่าข้าจะชอบกระเป๋าหนังใบนี้มาก แต่ยังไงก็ต้องขอโทษด้วย เพราะเจ้าจะต้องตาย”“เธอเป็นใคร….” ซูเฟยหวาดกลัวอย่างมาก ถ้าคุณได้เห็นคนที่เหมือนกับคุณทุกอย่างมายืนตรงหน้า คุณก็คงจะมีความรู้สึกแบบเดียวกัน“ข้าเป็นใคร…” หญิงสาวคนนั้นคิดหนัก พร้อมกับพึมพำ “ข้าพักผ่อนมานานมาก…นานจนลืมไปแล้วว่าข้าเป็นใคร…อืม ซูเฟย จากนี้ไปเรียกข้าว่าซูเฟย”“ไม่ใช่!” ซูเฟยตะโกนออกไป “นั่นมันชื่อฉัน!”“เดี๋ยวมันก็เป็นชื่อของข้าแล้ว” หญิงสาวที่มีหน้าตาน่ามอง แต่การพูดเหมือนคนไม่ปกติ “ถึงยังไงเจ้าก็ต้องตาย คนตายไม่จำเป็นต้องมีชื่อหรอก”“คุ้มครองคุณหนู!” บอดี้การ์ดประสบการณ์สูงเมื่อเห็นว่าฝั่งตรงข้ามไม่เป็นมิตร เขาก็ถือกระบองไฟฟ้า ยืนขวางหน้าซูเฟย“มนุษย์น่าโง่” หญิงสาวคนนั้นยิ้ม ให้ความรู้สึกกระหายเลือดอย่างบอกไม่ถูก “ยังไงเจ้าก็ต้องตาย ยังจะทำตัวเป็
