แทบจะทนไม่ไหวแต่ในเวลานี้ ชีที่ถูกเขาพยุงไว้อยู่ๆ ก็ขยับตัวฉินเฉาหันกลับไปมอง เขาเห็นชีฟื้นขึ้นมาแล้ว“นี่ฉันหลับไปได้ยังไง?”“ไม่มีอะไรหรอก…” ฉินเฉากวาดสายตามองหาโรซี่ แต่พบว่าปีศาจสาวพลันหายตัวไปแล้วบ้าเอ๊ย! พรข้อที่ 3 นี้ โคตรจะไม่คุ้มเลย!“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเฉาเหมือนรู้สึกได้ถึงสายตาที่หลังหน้ากากของชีกำลังมองมาที่เขาพร้อมคำถาม“ไม่มีอะไร” เขาส่ายหัว “บางทีอาจเป็นเพราะเธอเหนื่อยเกินไปต่อให้เป็นนางบำเรอศพ แต่ยังไงก็คงมีอาการเหนื่อยเหมือนกัน”“เหนื่อย?” ชีมองไปที่ฉินเฉาอย่างสงสัย “เมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้น?”แม้ว่าชีจะไม่มีวิญญาณ แต่เธอก็ยังมีสติอยู่“ไม่มีอะไร เรากลับกันเถอะ” ฉินเฉาไม่อยากอธิบายเรื่องปีศาจสาวให้เธอฟัง สำหรับเขาแล้ว โรซี่เป็นความลับที่เขาจะให้ใครรู้ไม่ได้“เราไปที่โรงเรียนกวงหยวนกัน ราชาผีดิบอยู่ที่นั่น”ใช่แล้ว ราชาผีดิบ ในใจฉินเฉาเต้นแรง เขาต้องไปหาหูเกอครั้งก่อนที่กวงหยวน หูเกอก็ไล่ตามปราณซากศพของราชาผีดิบไปครั้งนี้ คงต้องให้หูเกอช่วยเมื่อคิดได้อย่างนี้ ฉินเฉาก็เพิ่มความเร็วขึ้น ทั้งสองคนพุ่งฝ่าอากาศหายไปกับเส้นขอบฟ้าในขณะเดียวกัน ที่โรงเรียนกวงหยวน“พวกแกมาทำไม!” จางหลี่ชี้นิ้วใส่พวกนักเลงตรงหน้า ในมือของเขายกกระบองขึ้น ตะโกนใส่พวกนักเลงเสียงดัง“ที่นี่ บิดาอยากจะมาก็มา ทำไมจะมาไม่ได้!” ชายที่ขาทั้งสองข้างใส่เฝือกนั่งบนรถเข็น ปากคาบบุหรี่ ตะโกนตอบเสียงดัง “เจ้าหนูรีบไปเอา
