ได้ใส่น˺าหอมมา ทำไมนายถึงรู้ล่ะ…”ฉินเฉาพูดในใจ ที่ฉันรู้ไม่ใช่เพราะกลิ่นน˺าหอม แต่เป็นกลิ่นกายเธอต่างหาก“ฉันก็ว่า ทำไมอยู่ๆ ชีก็หลับไป เป็นเพราะเธอนี่เอง”“นี่ไม่ใช่เรื่องยากอะไร กับคนไม่มีวิญญาณ การจะจัดการกับเธอนั้น ง่ายจะตาย” โรซี่พูด จากนั้นก็วางเหยื่อล่อ “ผู้อื่นอุตส่าห์ตามมาช่วย อย่าทำเป็นไม่สนใจสิ”“ช่วย?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว “ฉันต้องการให้ช่วยอะไร?”“ไม่ต้องการเหรอ?” โรซี่ยิ้มอีกครั้ง “ในฐานะลูกค้าของฉัน ฉันความรู้สึกไวนะ! ไม่ใช่ว่านายต้องการหาราชาผีดิบหรอกเหรอ?”“ฉันหาเองได้” ฉินเฉาส่ายหัว “ไม่ใช่แค่ราชาผีดิบหรอกเหรอ ฉันหาเจอแน่นอน”“ประเทศจีนใหญ่จะตาย นายจะไปหาที่ไหน?” เมื่อโรซี่พูดจบก็หยิบสัญญาออกมากอดไว้ในอ้อมอก แล้วพูดเสียงอ่อยว่า “พี่ใหญ่ฉินเฉา อย่าใจร้ายนักสิ…ให้ผู้อื่นได้มีผลงานตอนเข้าปราชุมบ้างเถอะนะ…อย่างน้อยที่สุด อย่างน้อยที่สุด ผู้อื่นจะบอกเบาะแสให้กับคุณ”เมื่อพูดจบ เธอก็ถอดชุดลงมา เผยให้เห็นภูเขาหิมะสองลูกที่โผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง ทำให้ฉินเฉารู้สึกทรงตัวไม่อยู่“ยัยปีศาจนี่…” ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะจัดการกับยัยผู้หญิงนี่ยังไงจริงๆเอาแต่มายั่วเขาอยู่ได้ “เธอท้าทายฉันเหรอ”“นายกลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” โรซี่ซบเข้ากับหน้าอกของฉินเฉา แล้วพูดอย่างน่ารักว่า “มาสิ…ทำสัญญา จากนั้นผู้อื่นจะยอมนายทุกอย่าง…”
