ในวันนั้นที่หมู่บ้านซานฮัว หมู่บ้านที่สงบในปัจจุบัน พลันมีคนจากข้างนอกเข้ามากันหลายคน ยิ่งกว่านั้น พวกเขายังคอยสอบถามเรื่องภูเขาจิ้งจอกหมาป่าภูเขาจิ้งจอกหมาป่าในหมู่บ้านซานฮัวนั้น เป็นภูเขาที่มีชื่อเสียง บนเขานั้นมีสัตว์ป่าอยู่มาก ในช่วงเวลาว่างเหล่านักล่าก็พากันถือปืนเดินสำรวจไปทั่ว และนักล่าหนุ่มก็กลับมาพร้อมกับกวางป่าในตอนเย็นแต่สำหรับนักล่าอาวุโสที่ชำนาญการ พวกเขากระทั่งล่าได้หมี ซึ่งเป็นผู้กล้าแห่งพงไพรแต่นักล่าพวกนั้น พวกเขาจะไม่ทำร้ายสัตว์อยู่สองประเภท คือจิ้งจอก กับ หมาป่าเพราะว่ามันมีตำนานว่า ภูเขาจิ้งจอกหมาป่านี้ ถูกปกป้องโดยอสูรจิ้งจอก กับ เซียนหมาป่า หากพวกเขาทำร้ายมัน พวกเขาจะถูกลงโทษในปี 80 รัฐบาลได้เข้ามาคุ้มครองสัตว์ป่า พวกเขาคอยขัดขวางพวกนักล่า ดังนั้น บนเขาจิ้งจอกหมาป่า จึงไม่ค่อยได้ยินเสียงปืนดังขึ้นอีกแต่ที่ตีนเขาของภูเขาจิ้งจอกหมาป่านี้ ยังมีตระกูลนักล่าคอยออกล่าอยู่ พวกเขายังคงแอบล่าสัตว์ป่าในภูเขาอย่างลับๆ และเอาไปขายที่ข้างนอกยิ่งกว่านั้น เพราะว่าภูเขาจิ้งจอกหมาป่ามีฝูงหมาป่าอยู่มาก ดังนั้นนักล่าเหล่านี้จึงมีหน้าที่คอยปกป้องหมู่บ้านซานฮัว ไม่ให้ฝูงหมาป่ามาคุกคามหมู่บ้าน“อามิตตาพุธ….”ในช่วงเช้ามืด หู่เย่หมิ่น วิ่งเข้าหาหลวงจีนที่มาจากข้างนอก และพูดกับหลวงจีนในชุดเหลือง ที่ในมือถือไม้เท้าทองคำไม่รู้ว่าไม้เท้าของหลวงจีนรูปนี้ทำจากทองจริงๆมั้ย น่าสงสัยจริงๆ!ถ้าข
