โมยไปขายล่ะก็ บางทีอาจจะมีเงินไปใช้หนี้ค่าไพ่นกกระจอกของเฒ่าหวู่ก็ได้หู่เย่หมิ่นมองไม้เท้าในมือหลวงจีน พร้อมกับฝันกลางวัน“ประสก อาตมามีเรื่องอยากจะถาม ภูเขาจิ้งจอกหมาป่าไปทางไหน?”“ทำไมถึงถามหาแต่ภูเขาจิ้งจอกหมาป่า” หู่เย่หมิ่นเบ้ปาก แล้วพูด“ประสก มีคนอื่นถามเหมือนกันเหรอ?” หนึ่งในหลวงจีนทั้ง 8 ที่เหมือนจะอาวุโสสุด ถามขึ้น“ใช่แล้ว คนที่ถาม ไม่เป็นนักพรตก็หลวงจีน แต่ว่าต้องขอโทษจริงๆ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ทำไมถึงต้องไปที่ภูเขาจิ้งจอกหมาป่า หรือว่าจะไปกำจัดสัตว์ประหลาด?”หู่เย่หมิ่นคิดมาถึงตรงนี้ก็อดไม่ได้ ต้องยิ้มออกมาเหล่าหลวงจีนเมื่อได้ยินเขาพูด ก็พากันมองหน้ากัน“อาจารย์อา ดูเหมือนพวกเขาจะมากันแล้ว” หลวงจีนหนุ่มคนนั้นพูด“อามิตตาพุธ…” หลวงจีนวัยกลางคนผิวสีทองแดง เอ่ยสรรเสริญพระพุทธเจ้าออกมา “นี่ถือเป็นภัยพิบัติ ไม่มีใครหนีพ้น”“อามิตตาพุธ” แม้แต่หลวงจีนตัวผอมสูงก็เปิดปากขึ้นมา“หลังจากครั้งที่ฟังเจ้าพูดเรื่องลูกศิษย์ของเส้นทางปีศาจที่ชื่อว่าฉินเฉานั่น ด้วยพลังของเขา สามารถขัดขวาง 8 สำนักใหญ่ได้ ยิ่งกว่านั้น เขายังทำลายแผนการของนิกายเหยียนลั่ว วันนี้ ไม่รู้ว่าสหายเต๋าคนนั้นจะมาที่หมู่บ้านซานฮัวนี้ด้วยมั้ย?”“อาจารย์ลุงฝ่าตู้ ตามความเข้าใจของศิษย์ เขาต้องมาอย่างแน่นอน” ฝ่าเซียงพูด “สหายคนนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นคนจากเส้นทางปีศาจ แต่นิสัยถือว่าดีมาก เมื่อราชาผีดิบถือกำเนิด สิ่งมีชีวิตจะเหี่ยวเฉา
