างอยู่ตรงหน้าฉินเฉากระบี่ราชันย์มารปะทะกับตาข่ายทรงกลมนี้ พื้นถึงกับสั่น ระเบิดออกมาภายใต้พลังขนาดนี้ ฝั่งตรงข้ามยังปลอดภัย ไร้รอยขีดข่วน มีเพียงแค่กิ่งไม้บางส่วนเท่านั้นที่เสียหาย“….” ฉินเฉาถึงกับพูดไม่ออก พลังป้องกันของฝั่งตรงข้ามแข็งแกร่งจริงๆ ไม่มีจุดอ่อนเลย ดูเหมือนว่า แค่กระบี่ราชันย์มารอย่างเดียว คงจะไม่พอ“เมื่อฟันไม่เข้า ก็ชนมันตรงๆ แล้วกัน” ฉินเฉาอ้าปากออก เพลิงสามกลุ่มลอยออกมาเพลิงสามกลุ่มนี้ ค่อยๆ รวมเข้าด้วยกัน จากนั้น ก็มารวมกันที่มือของฉินเฉา“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ…” มือซ้ายของเขาพลันกลายเป็นขาวบริสุทธิ์ราวกับหยก พร้อมกับให้ความรู้สึกน่ากลัวอย่างน่าประหลาด“นี่คือฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับในตำนานเหรอ?” ต้นไม้ปีศาจไม่มีท่าทางเกรงกลัว “ดี ฝ่ามือนี้ค่อยแข็งขึ้นมาหน่อย…”“ลุงมันเถอะ บิดาจะช่วยแกเอง!” ฉินเฉาคิดในใจ เขากระโดดขึ้นไป แสงสีขาวยิ่งมายิ่งแข็งแกร่งตูม! ฝ่ามือของฉินเฉาฟาดเข้าใส่กิ่งและรากของต้นไม้ปีศาจ เขารู้สึกถึงความนุ่มที่บนฝ่ามือของเขาฉินเฉารู้สึกว่าฝ่ามือของตัวเอง เหมือนกับฟาดเข้าใส่ผ้าฝ้ายนุ่มๆไม่มีจุดไหนแข็งสักนิดจากนั้น รากก็มุดลงดิน อย่างรวดเร็ว ลูกบอลนั้นก็สลายไปแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ถึงกลับทำให้ลูกบอลของฉินเฉาหายไปได้“อ่อน อ่อนเกินไปแล้ว!” ต้นไม้ปีศาจหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “นายทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ที่รัก ยอมแพ้ซะเถอะ!”“ยอมแพ้กับลุงแกสิ!” ฉินเฉากัดฟันกรอด อยากจะเอา
