น˺ามันมาราด และจุดไฟเผาต้นไม้ปีศาจนี่จริงๆ เขาท่องพระสูตรหัวใจเพชรในใจเพื่อให้ตัวเองใจเย็นลงฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ ใช้ยากเกินไป คงเหลือวิธีเดียวแล้ว“ปีศาจร้ายจากนรกทั้ง 9 ขุม จงมาตามคำบัญชา” ฉินเฉาร่ายวิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับออกมาลับๆ เพื่อติดต่อกับเสือปีศาจเก้าเร้นลับของเขา“หรือว่านี่จะเป็นวิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ!” ปีศาจต้นไม้นั้นเหมือนจะรู้จักฉินเฉาเป็นอย่างดี มันไม่เคลื่อนไหว แถมยังมองดูฉินเฉาทำการอัญเชิญอย่างใจจดใจจ่อ “ไม่อัญเชิญแมงมุมพิษเก้าเร้นลับหรอกเหรอสำหรับฉันเจ้านี่มันอ่อนไป!”“ฮึ่ม!” ฉินเฉาแสยะยิ้ม จากนั้นพลันผายมือออก จับเพลิงสามกลุ่มตรงหน้า โยนเข้าไปในอาคมที่ปรากฏบนพื้น“จงออกมา! เสือปีศาจเก้าเร้นลับ!”“โฮกกกก!” เสียงคำรามดังกึกก้อง สะท้านสะเทือนไปทั่วพื้นที่จากนั้น ร่างของสัตว์ร้ายก็ปรากฏตัวขึ้น ร่างของสัตว์ร้ายนี้ สูงกว่าสามเมตร ยาวกว่าหกเมตร สะบัดหางไปมา คล้ายกับกระบี่วิเศษยามกวัดแกว่งเขี้ยวของเสือขาวยาวมาก เหมือนกับว่าสามารถฉีกศัตรูทุกตัวเป็นชิ้นๆ ได้ มันจ้องไปที่ต้นไม้ปีศาจ ด้วยดวงตาสีเหลืองกระจ่าง“โอ้ มีตัวนี้ด้วย?” ต้นไม้ปีศาจตัวนั้นไม่ได้ฟังยามฉินเฉาเรียกเสือปีศาจเก้าเร้นลับออกมา เมื่อเธอเห็นว่าที่ออกมาเป็นเสือ ก็พลันรู้สึกสับสน“วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ รวมร่าง!” ฉินเฉายื่นมือออกไป เสือขาวตัวนั้น พลันเปลี่ยนเป็นกลุ่มเพลิง พร้อมหายเข้าไปในท้องของฉินเฉาพลังที่อยู่ในร่าง
