รออกมา พร้อมกับขึ้นขี่ขณะเดียวกัน เขาก็ดึงด้านหน้าไว้ ลากมันเข้าด้านข้างเขาไม่ใช่ยอดมนุษย์ เป็นไปไม่ได้ที่จะปกป้องได้ทั่วทั้งขบวนโดยเฉพาะรถไฟยังมีหลายตู้แยกออกไป ต่อให้ป้องกันตู้แรกได้ ตู้ที่เหลือก็จะสร้างปัญหาให้อยู่ดีวิธีที่ง่ายที่สุดคือ ลากส่วนหน้าให้เข้าที่ แล้วส่วนที่เหลือจะตามมาเองลมปราณในร่างของเขาเริ่มโคจรอย่างรวดเร็ว แก่นแท้ปีศาจก็หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ตั้งแต่ที่ฉินเฉาเข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะ แก่นแท้ปีศาจที่อยู่ในร่างของเขาก็เห็นได้ชัดเจนขึ้น แม้ว่าจะมีขนาดเล็กเท่าลูกปัดก็ตามแก่นแท้ปีศาจนี้เหมือนกับเปลือกไข่สีดำ เคลือบลูกปัดไว้ตอนนี้ แก่นแท้ปีศาจในร่างของเขา ได้นำให้ลูกปัดนั้นหมุนวนอย่างรวดเร็ว ลมปราณในร่างก็ถูกแก่นแท้ปีศาจนี้ดูดไว้ รวมเข้ากับร่างของฉินเฉาถ้าไม่ใช่ว่าเขามีแก่นแท้ปีศาจ ต่อให้ฉินเฉาจะอยู่ในขั้นความสามารถเทวะ อยากจะขยับรถไฟน่ะเหรอ เป็นไปไม่ได้แต่ถ้าให้ทำลายรถไฟล่ะก็ ของกล้วยๆ เลยล่ะทุกคนตกตะลึง พวกเขาเหมือนกับมองดูตำนาน รถไฟขบวนนี้ที่อีกไม่นานก็จะชนเข้ากับตีนเขา กลับหันไปอีกฝั่งอย่างไม่น่าเชื่อดูเหมือนว่าฉินเฉากำลังเคลื่อนรถไฟอยู่ ทำให้งูเขียวตัวใหญ่ยักษ์นี้กลับมาวิ่งบนรางได้อย่างฉิวเฉียดตึง! ร่างของทุกคนพากันสั่นอย่างแรงโดยอัตโนมัติ รถไฟทั้งขบวนกลับไปวิ่งบนรางได้อย่างปลอดภัยเมื่อรถไฟกลับไปวิ่งบนรางได้แล้ว ฉินเฉาก็รู้สึกผ่อนคลาย เขาเก็บกระบี่ จากนั้นก็กระโดดกล
