่าอันชิงให้ฝั่งตรงข้ามดู…เธอจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไงถ้าถูกปืนยิงเข้า?ยังไงก็ตาม ฉินเฉาก็รับปืนมา สมองหมุนเร็วจี๋ คิดหาวิธีตัวเขาอยู่ในขั้นความสามารถเทวะแล้ว ลมปราณนั้นเหลือเฟือแถมยังแข็งแกร่งอีกด้วยในชั่วพริบตาที่กระสุนออกจากปากกระบอก เขาจะใช้ลมปราณเคลือบกระสุนไว้ จากนั้นเปลี่ยนวิถีของมัน แค่นี้อันชิงก็ไม่บาดเจ็บแล้วเมื่อถึงเวลา ก็บอกว่าตัวเองเล็งไม่ดี….อย่างแรกเอาอย่างนี้ก่อนจากนั้นค่อยหาวิธีอื่นจริงๆ ช่วงที่ฉินเฉากำลังถ่วงเวลานั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกำลังส่งซิกให้เขาอยู่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยส่งซิกให้เขาอยู่นานแล้ว แต่เขาต้องทำตามคนร้ายนี้บอกให้เร็วที่สุดก่อน“ยัยผู้หญิงสำส่อน ฉันจะฆ่าแก!” มือทั้งสองข้างของฉินเฉาที่ถือปืน สั่น พร้อมกับลั่นไกยิงออกไปใส่อันชิงประกายวาบผ่าน วิญญาณอันชิงแทบออกจากร่าง แต่เธอเห็นฉินเฉาแอบขยิบตาให้นี่เขาทำอะไร เขาจะฆ่าฉันจริงๆ?แต่ไม่ต้องรอให้อันชิงเข้าใจ ฉินเฉาก็ได้ลั่นไกออกไปแล้วฉินเฉาใช้ลมปราณคลุมปากกระบอกไว้แล้ว แต่น่าประหลาดใจเขากลับยิงไม่ออก“เยี่ยม นายทำดีมาก” ฮวงหู่ยื่นมือออกมา เอาปืนจากฉินเฉากลับ“แต่จำไว้ว่า ลูกน้องของฉัน ฮวงหู่ ต้องไม่ทำร้ายผู้หญิง”ฮวงหู่เล่นเล่ห์กับฉินเฉา ไม่คาดว่าเขาจะเอาปืนไม่มีลูกให้เขาฉินเฉาและอันชิงพากันโล่งอก หัวใจของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่แทบหลุดออกมา ก็สงบลง“ผู้หญิงของนายไม่จำเป็นต้องฆ่า ฆ่าตัวหัวหน้าคนนี้ดีกว่า”แต่ฮวงหู่ยังไม่จบ เขาเอา
