ปืนไทป์ 92 จากฉินเฉาไป และวางปืนไทป์ 54 ของเขาลงบนมือฉินเฉาปืนไทป์ 54 นี่ ให้ฉินเฉาใช้ออกจะเกินจำเป็นภายใต้น˺ามือของเขา มีคนที่ตายเพราะเขานับไม่ถ้วนแต่มีเพียงผู้บริสุทธิ์เท่านั้นที่ไม่ตายเพราะมันตัวหัวหน้าหน้าซีดขาว ร่างสั่นเทา ขณะที่ยืนอยู่ที่นั่น“แค่ฆ่าเขา ฉันก็จะนับว่านายเป็นคนของเรา” ฮวงหู่กระดิกเท้าท่าทางใจเย็นแต่ครั้งนี้ ฉินเฉาไม่ลังเล เขายกปืนขึ้น แล้ว ปัง ยิงออกไปตัวหัวหน้านั่งลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว ทำให้พลาดเป้า ทิ้งไว้แต่รูกระสุนที่อยู่ข้างหลัง“พี่ พี่ใหญ่ ปืนนี้ถีบแรงมากเลย ผม ผมยิงไม่ไหวหรอก”ฉินเฉาเอามือถูง่ามมือ ขณะที่พูดกับฮวงหู่“โง่หรือเปล่า” ฮวงหู่เหล่ตามองเขา “ถ้ายิงไม่ถูก ก็เข้าไปยิงใกล้ๆสิ?”ฉินเฉาต้องฆ่าคน เพื่อที่จะทำให้เขามีคดีติดตัว ถึงจะสามารถกลายเป็นพวกเดียวกัน เพื่อเป็นการรับประกันที่ข้างกายฮวงหู่ แม้จะมีลูกน้องที่ซื่อสัตย์ แต่ก็ยังขาดพวกหัวดีตัวหัวหน้าคนนั้น ฉินเฉาจะสามารถทำได้จริงๆ เหรอ“ดี!” ฉินเฉากัดฟัน เดินเข้าไปในมือของเขาถือปืนไทป์ 54 หันไปทางพนักงานรถไฟ ค่อยๆ เดินเข้าไปหาในสายตาของพนักงานรถไฟ ฉินเฉาเป็นราวกับปีศาจ ที่กำลังเข้าไปใกล้เขา“ฮวงหู่ นายกำลังทำอะไร!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพลันตะโกนออกมา“นายไม่รักษาสัญญานี่ นายบอกว่า ตราบเท่าที่เรายอมรับเงื่อนไขของนาย นายจะไม่ทำร้ายคน!”“ใช่ ฉันไม่ได้ทำร้ายคนสักหน่อย” ฮวงหู่ยิ้มอย่างชั่วร้าย จากนั้นยักไหล่ แล้วชี้ไปท
