ี่ฉินเฉาแล้วพูด “คนที่ทำร้าย เป็นเขาต่างหาก”“นาย!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยหมดคำพูด สายตาเปลี่ยนไปทางฉินเฉาแต่ฉินเฉาเวลานี้ ได้มาถึงตรงหน้าของตัวหัวหน้าแล้ว ปืนในมือ เล็งไปที่หัวของชายวัยกลางคนที่อยู่บนพื้น“ขะ ขอร้องล่ะ….” ตัวหัวหน้าเมื่อถูกปืนเล็งใส่ ความกล้าแม้สักนิดก็ไม่เหลือ “อย่าฆ่าฉัน ฉันยังมีครอบครัวที่ต้องดูแล ฉันยังไม่อยากตาย….”“ขอโทษ” ฉินเฉาคิดในใจเร็วจี๋ ในตอนนี้ เขาถอยหลังกลับไม่ได้แล้ว มารดามันเถอะ ตัวเองจะไปทำงาน แต่กลับมายุ่งเรื่องนี้ ปล่อยอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจัดการไปซะก็สิ้นเรื่อง! ทำไมต้องเอาตัวเข้ามายุ่งด้วย!หัวหน้าคนนี้ต้องถูกเขาฆ่า ชีวิตหลังจากนี้ของฉินเฉาก็จะถูกทำลาย อย่าว่าแต่อยู่ด้วยกันกับซูจี แค่เป็นพนักงานในบริษัทเหยี่ยวฟ้ายังเป็นไม่ได้ตำรวจต้องไม่ปล่อยเขาไปแน่ในมือฉินเฉาถือปืนพกไทป์ 54 แน่น ปืนสั้นหนักนี้ต้องใช้แรง ฉินเฉาจำเป็นต้องลั่นไกอีกครั้งปากกระบอกสั่น เห็นได้ถึงความลังเลใจของฉินเฉา“เป็นอะไรไป ไม่กล้า?” ฮวงหู่ที่เห็นอย่างนี้อดยิ้มออกมาไม่ได้ “พี่น้อง งานของเราต้องฆ่าคน กลัวอะไร แค่ยิงออกไป หลังจากนี้ พี่หู่จะพานายไปท่องโลกกว้าง กินอาหารและเครื่องดื่มแบบพิเศษ ถ้านายต้องการผู้หญิงสวยๆล่ะก็ พี่หู่ก็จัดให้ได้”ฮวงหู่คนนี้ รู้สึกว่าจะเห็นความสำคัญของฉินเฉามาก พยายามล่อลวงเขาไม่หยุดในใจของฉินเฉาคิดราวกับเครื่องเล่นเสียง รู้สึกว่าตัวเองอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า จะต้องยิงจ
