ต้องหาที่นั่ง” คนนั้นเริ่มพูด ในคำพูดท่าทางนักเลงใส่อารมณ์“ขาไม่ดี นายก็ไปซื้อตั๋วนั่งสิ” ฉินเฉารู้ว่าเจอคนขวางโลกเข้าแล้วเขาจึงพยายามระงับอารมณ์“ไม่มีเงิน” ฝั่งตรงข้ามตอบกลับมา ทันใดนั้น สายตาของเขาก็ตกลงที่ร่างของอันชิง ในสายตาแวบผ่านความคิดชั่วร้าย“แต่ถ้าแกอยากจะนั่งที่นี่จริงๆ ก็ให้เด็กสาวคนนี้นั่งกับบิดา บิดาจะนั่งที่ของแก”“ที่เป็นของเรา ทำไมต้องยกให้นายด้วย!” อันชิงใจเย็นมาก แต่ฟังจากคำพูด ท่าทางจะโกรธขึ้นมาแล้วน˺าเสียงของเธอกลายเป็นเย็นชาอย่างมาก เหมือนกับสามารถแช่แข็งคนให้กลายเป็นรูปปั้นน˺าแข็งได้ชายชุดดำสั่น แต่ทำเป็นปากกล้า “สาวน้อยช่างหยาบคายและไร้เหตุผลจริงๆ บิดาชอบคนแบบนี้ มีอะไรดีที่ไปอยู่กับเจ้าหนุ่มหน้าขาวนั่น มาอยู่กับบิดานี่ บิดาจะทำให้เธอรู้ว่าอะไรเรียกว่ามีความสุขจนอยากตาย!”ไม่ต้องรอให้อันชิงขึ้น ฉินเฉาก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาอยากจะใช้พลังจิตโยนชายคนนี้ออกไป ให้บทเรียนเขาสักหน่อยแต่ตอนนี้เอง พนักงานรถไฟก็เดินเข้ามาเขาเดินทะลุมาจากด้านข้าง ได้ยินเสียงพูดกันของทั้งสองฝั่ง“สหายคนนี้ อยากมีเรื่องหรือไง ยืนขึ้น!” พนักงานรถไฟคนนี้ อยู่ในช่วงวัยกลางคน เขาทำงานบนรถไฟนี้มาหลายปีแล้ว“ขาผมไม่ดี ผมต้องนั่ง!” เมื่อเห็นพนักงานรถไฟ ชายคนนั้นยังคงดื้อด้านพูดอย่างนี้อยู่“ขาไม่ดีก็ต้องยืน รีบยืนขึ้น!” พนักงานคนนี้ทำงานมาหลายปี เห็นมาเยอะ “ขาของคนนั้นก็ไม่ดี เขายังนั่งพื้นเลย! เร็ว ลุกใ
