่ใช่สุภาพบุรุษ” ชายคนนั้นตอบกลับเบาๆฉินเฉาขมวดคิ้ว ชายคนนี้ เป็นหนึ่งในกลุ่มชุดเขียว แต่คนชุดเขียวที่อยู่ใกล้ๆ ไม่มีปฏิกิริยาอะไรกับสิ่งที่เขา เหมือนว่าเขาเป็นมันสมองของกลุ่มชายคนนี้ไม่ได้มีจุดเด่นอะไร มีเพียงที่หน้าผาก มีรอยมีดเล็กๆ อยู่เท่านั้น“เหอะ อยากจะเป็นพระเอกหรือไง!” ชายชุดดำเจ็บมาก จากในแขนเสื้อ ดึงมีดสั้นออกมา แทงใส่ท้องของชายหน้าบากชุดเขียวนั่นแต่ชายหน้าบากนั้นเคลื่อนไหวเร็วกว่า ดึงเสื้อแขนยาวขึ้น ดึงปืนสั้นออกมาจากเอว จ่อเข้าที่หน้าผากของชายชุดดำเคล้ง! เสียงมีดสั้นตกลงพื้น ชายชุดดำกลายเป็นเซ่อ เข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น“พะ พี่ใหญ่….นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด….”ชายชุดดำกลัว กลัวจนลืมไปว่าตัวเองบาดเจ็บที่หัวอยู่ ยิ่งกว่านั้นขาทั้งสองยังสั่น พร้อมกับมีกลิ่นฉุนลอยออกมาผู้คนที่อยู่รอบๆ พากันร้องออกมาด้วยความตกใจ กรีดร้องเสียงดังปัง! ชายคนนั้นยกปืนขึ้น ยิงใส่หลังคารถไฟบนหลังคารถไฟ พลันมีหลุมสีดำเกิดขึ้นทุกคนพากันเงียบ บางที อาจจะกลัวว่าปืนของชายคนนั้นจะยิงมาที่ตนเอง“ทุกคนอยู่กับที่ อย่ากลัว” ชายหน้าบากพอใจ จากนั้นก็ลดปืนลงแล้วพูดว่า “ฉันแค่มีเรื่องยุ่งนิดหน่อย มีเรื่องต้องคุยกับรัฐบาล ถ้ารัฐบาลทำให้พวกเราพอใจ เราขอรับรองความปลอดภัยของพวกคุณ”หลังพูดเสร็จ ชายหน้าบากก็ส่งสายตาให้ลูกน้องของเขาทันใดนั้น ก็มีชายชุดเขียวสองคนเดินเข้ามาฉินเฉาพลันเข้าใจ ตู้นี้เป็นตู้แรก ชายชุดเขียวพวกนี้กล้าจ
