แกด้วยตัวเอง!” ชายชุดดำโกรธขึ้นมา โบกมือ ชายสองคนกระโดดออกมาทันที ยื่นมือออกไปจับแขนฉินเฉา จะดึงเขาออกมา“พวกนายทำอะไร หยุดนะ!” อันชิงร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ“ปล่อยฉัน พวกนักเลง!” ฉินเฉาจงใจตะโกนเสียงดัง เพื่อเรียกร้องความสนใจจากชายชุดเขียวพวกนั้นแม้ว่าฉินเฉาจะถูกดึง แต่ก้นของเขายังติดกับที่นั่ง ไม่ขยับไปไหนชายสองคนหน้าแดงก˹า แต่ก็ยังไม่สามารถดึงเขาออกมาได้“มารดามันเถอะ ลูกพี่ ก้นเจ้านี่ติดดีเหลือเกิน ดึงไม่ออก!”ในที่สุดเพื่อนของเขาก็เปิดปากพูดขึ้น“แม่งเอ๊ย ใช้ไม่ได้จริงๆ พวกแกนี่” ชายชุดดำกระทืบเท้าอย่างขัดใจ จากนั้นก็เข้ามาดึงฉินเฉาด้วยตัวเอง“แกจะทำอะไร เจ้าพวกนักเลง! ปล่อยฉันนะ!” ฉินเฉาตะโกนเสียงแหบเสียงแห้ง แต่อันชิงที่อยู่ใกล้ๆ ใจกล้ามาก เธอลุกขึ้นถอดกระเป๋าที่สะพายบนไหล่ลงมา ฟาดใส่หัวชายชุดดำอย่างดุร้ายในกระเป๋าของอันชิง มีพวกเครื่องสำอางและอีกหลายอย่างเหมือนกับขอบของพวกนั้น ฟาดถูกหัวชายชุดดำ ทำให้เขาต้องถอยออกไปหัวเขาแตก เลือดอาบ ไหลลงมา“ลูกพี่!” ลูกน้องสองคนร้องออกมาด้วยความตกใจ“แม่งเอ๊ย…นังลูกสำส่อน!” สายตาของชายชุดดำลุกเป็นไฟ ยื่นมือออกมา หมายจะตบหน้าอันชิงแต่ในตอนนี้เอง ไม่ต้องรอให้ฉินเฉาลงมือ ชายร่างใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆก็เดินเข้ามาคว้ามือชายชุดดำไว้“แกจะทำอะไร?” ความแข็งแกร่งของชายคนนั้นไม่ใช่น้อยๆ แขนของชายชุดดำถูกบีบจนเจ็บ เขาถามออกไปด้วยใบหน้าเจ็บปวดเหยเก“ลงมือกับผู้หญิง ไม
