ง กลุ่มตำรวจก็ตามมาทัน แล้วจับชายที่นอนอยู่บนพื้น“เจ้าหนู คิดว่าจะรอดเหรอ” ชายคนนั้นค่อยๆ บ้าคลั่งขึ้นมา พูดกับฉินเฉาอย่างชั่วร้าย “ขึ้นรถไฟก็ระวังตัวไว้ล่ะ!”จากนั้น ตำรวจก็พาชายคนนั้นไปไม่ว่าฉินเฉาจะระวังหรือไม่ก็ตาม คนธรรมดา จะสามารถทำอะไรเขาได้กัน?เขาถือกระเป๋าอันชิง ยกขึ้นส่ายไปมาอันชิงที่นั่งอยู่บนบันได จับราวบันไดเดินมา รับกระเป๋าตัวเองคืนด้วยความโล่งใจเธอเอามือตบหน้าอกตัวเอง แล้วพูด “สวรรค์ ฉันกลัวแทบตาย ที่นี่ทำไมถึงวุ่นวายอย่างนี้”“ผู้คนก็เยอะแบบนี้แหละ” ฉินเฉายักไหล่ “คุณไม่เคยขึ้นรถไฟมาก่อนก็เลยไม่รู้”“ใช่ ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้นายช่วยไว้ล่ะก็ กระเป๋าของฉันคงหายไปแล้ว”อันชิงพูดอย่างกลัวๆ “เรียนกังฟูไว้ไม่เสียหลาย วิชาร้ายกาจมาก เมื่อไปถึงเมืองเว่ยเหลียน ฉันจะเลี้ยงข้าวคุณ”“คุณพูดแล้วนะ” ฉินเฉาโบกมือ เมื่อเห็นอันชิงห่วงกระเป๋าราวสมบัติ ฉินเฉาก็อดถามอย่างอยากรู้ไม่ได้ว่า“ในกระเป๋าของคุณ ใส่สมบัติไว้ข้างในเหรอ?”“มีเสื้อผ้าไว้เปลี่ยนสองชุด เครื่องสำอาง ของใช้ในห้องน˺า…เอ่อของใช้ผู้หญิง ไม่บอกคุณแล้ว”“….จากที่ผมฟังมา ข้างในไม่เห็นจะมีของมีค่าอะไรเลย…”“ธรรมดานี่! เงินแล้วก็บัตรต่างๆ ทำไมฉันถึงต้องเอาใส่กระเป๋าด้วยล่ะ!”อันชิงกะพริบตากลมโตของเธอ แล้วพูดพริบตานี้ ฉินเฉาก็พลันคิดขึ้นมา แล้วที่เขาไปไล่ตามชายแจ็กเกตนั่นล่ะ โง่เหรอฉินเฉาที่หดหู่ใจก็พาอันชิงไปรอที่ห้องพักผู้โดยสาร ในสถานีร
