ถไฟนี้ ไม่เคยปราศจากคน ในห้องพักผู้โดยสารก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเมื่อมองดูจำนวนคน ยิ่งมองยิ่งน่าเหลือเชื่อโดยเฉพาะในห้องพักผู้โดยสารนี้ มีทุกอย่างจริงๆ บางคนกำลังกินบะหมี่ถ้วย พยาบาลกับเด็ก ผู้คนหลายคนรวมตัวกับเล่นไพ่แต่ละคน แต่ละส่วน วุ่นวายไปหมดที่ที่อยู่ไกลออกไป มีคนสองกลุ่มบนที่นั่งกำลังทะเลาะกัน“น่าสนใจมั้ย?” ฉินเฉาหยอกล้อ ถามอันชิงที่อยู่ข้างๆ“จริงๆ แล้ว ก็น่าสนใจ”เมื่ออันชิงต้องมาเจอกับตัวจริงๆ เธอคิดว่าถ้าให้เธอเลือกอีกครั้งเธอจะไม่มาขึ้นรถไฟอย่างแน่นอนหน้าที่ในครั้งนี้ น่ารำคาญพอแล้วออกมาข้างนอกก็ไม่ราบรื่น ไปกินข้าวก็วุ่นวาย มาที่สถานีก็โดนขโมยกระเป๋า ได้แต่หวังว่าหลังจากขึ้นรถไฟแล้วจะปกตินะ อันอันฉินเฉาพาอันชิงฝ่าฝูงคนเข้าไป สำหรับที่นี่ อย่าพูดถึงเรื่องนั่งเลยแค่ยืนยังลำบากแต่ก็โชคดี ที่ทั้งสองคนไม่ได้เป็นคนเรื่องมากอะไรเมื่อเห็นคุณป้าทางด้านขวา ถือกระเป๋าใบใหญ่ท่าทางหนักมากสองใบ แล้วที่พื้นยังวางไว้อีกใบหนึ่ง เหมือนรอตรวจอันชิงที่ใจดีก็ถามขึ้น“คุณป้าค่ะ กระเป๋าใบที่อยู่ข้างล่างนี้ อยากให้ฉันช่วยถือมั้ยค่ะ?”“ไม่ต้อง ฉันเอาอยู่!” คุณป้าโบกมือซ˺าๆ ปฏิเสธความหวังดีของอันชิงอันชิงขมวดคิ้วสวยของเธอ คิดไม่ออกว่า ตัวเองหวังดี แต่ทำไมอีกฝั่งถึงตอบแบบนี้เธอมองหาฉินเฉาเพื่อขอความช่วยเหลือ ฉินเฉาก็พูดกับเธอเสียงเบาว่า“เธอไม่รู้เหรอ เธอกลัวโดนฉวยโอกาส เอากระเป๋าของเธอแล้ววิ่งหนีไป”“ทำไมล
