้นก็พาชิซินเดินขึ้นบันไดไปเฉินตงพยักหน้า จากนั้นก็พูดกับอลิซ“อลิซไปที่ฝ่ายการเงินนะ ไปรับเงินเดือน หลังจากนี้ไม่ต้องมาทำงานแล้ว”“อะไรนะ!” อารมณ์ของอลิซพังทลาย เธอถามเสียงสูง “เฉินตงคุณไล่ฉันออกทำไม ฉันทำงานไม่ดีตรงไหนงั้นเหรอ?”“เธอไม่ได้ทำงานไม่ดีตรงไหน”เฉินตงมองไปที่เธอ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “เพียงเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง วันนี้ เธอถึงกลับแย่งแฟนเพื่อน ฉันกลัวว่าวันพรุ่งนี้ เธอจะไปสนใจบริษัทอื่น ที่เราต้องการไม่ใช่เพียงความสามารถในการทำงานเท่านั้น เรายังต้องการความซื่อสัตย์ ความซื่อสัตย์ของเธอนั้นไม่เพียงพอ แม้ว่าความสามารถของเธอจะดียังไง ฉันก็ไม่กล้าใช้เธอหรอก”จากนั้น โดยไม่ให้โอกาสอลิซแย้ง เขาก็หันหลัง เดินกลับเข้าไปในสำนักงานทันทีอลิซกลายเป็นเซ่อ ยืนอย่างซึมเซา คล้ายกับตุ๊กตาชักใยที่เส้นใยขาดยังไงก็ตาม เธอก็ยังมีเจียงเล่ยอยู่ เมื่อมีต้นเงินต้นนี้ เรื่องงาน เธอก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร? ให้เจียงเล่ยไปบอกพ่อของเขา ให้ช่วยหางานที่กระทรวงวัฒนธรรมให้ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีมากหรอกเหรอเมื่อคิดได้อย่างนี้ อลิซฟื้นตัว กลับเป็นเหมือนเดิมฮึ่ม รอให้คุณหนูคนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ในกระทรวงวัฒนธรรมก่อนเถอะ ฉันจะทำให้หน้าของนาย คนแซ่เฉินต้องเปลี่ยนสี? เมื่อเวลานั้นมาถึง กลัวแต่คนแซ่เฉินอย่างนาย จะกลัวจนไม่กล้ามองหน้าคุณหนูคนนี้!เมื่อถึงตอนนั้น ความอับอายที่นายให้ฉันวันนี้ ฉันจะเอาคืนเป็นสองเท่า!ขณะที
