่อลิซกำลังอิ่มอกอิ่มใจ เจียงเล่ยที่อยู่ใกล้พลันรับโทรศัพท์หลังจากรับสาย ใบหน้าของเจียงเล่ย พลันกลายเป็นตื่นตกใจ“คุณว่าไงนะ!” น˺าเสียงของเจียงเล่ยเบาหวิว ขณะที่พูดเสียงสั่น“พ่อของผมถูกพักราชการ เรื่องที่เขาแอบเลี้ยงดูนักศึกษาสาว 50 คนแดงออกไป? แล้วตอนนี้พ่อของผมเป็นยังไงบ้าง? ถูกสอบระเบียบ?”เมื่อได้ยินเจียงเล่ยคุยโทรศัพท์ ความคิดของอลิซก็กลายเป็นปั่นป่วน สลบลงกับพื้นเป็นธรรมดาที่ฉินเฉาและชิซินจะไม่รู้เรื่องของอลิซ แล้วก็ไม่อยากจะรู้ด้วย ทั้งสองเดินเข้าไปในบริษัท ชิซินนั่งลงที่โต๊ะปราชาสัมพันธ์ด้านข้างของเธอ เป็นที่นั่งของเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ แต่ตอนนี้ เธอหักหลังเธอแล้ว เมื่อเลือกเส้นทางต่างกัน ก็ไม่มีวันที่จะกลับมาพบกันอีก“ซินซินน้อย อย่าร้องเลยนะ เธอสวยจะตาย เพียงแค่ออกไปเดินบนถนน ก็หาผู้ชายคนใหม่ได้อีกหลายคนแล้ว!”ฉินเฉายืนพิงโต๊ะปราชาสัมพันธ์ หยอกล้อสาวงามที่น˺าตานองหน้าให้สบายใจ“ไปของนายสิ” ชิซินที่น˺าตาไหล ถลึงตาใส่ฉินเฉา “หาผู้ชายหลายๆ คน นั่นมันผู้ชาย หรือ หมูป่า!”“โอ้ ฉันแค่อยากจะบอกว่า เสน่ห์ของซินซินน้อยนั้นมีมากขนาดไหนต่างหาก!”“มากอะไรกัน ถ้าเสน่ห์ของฉันเยอะจริง เจียงเล่ยคงไม่หนีไปหรอก” ท่าทางของชิซินห่อเหี่ยว“ฮึ่ม! เจียงเล่ยคนนั้น มันไม่มีตาต่างหาก!” ฉินเฉาพูดอย่างจริงจัง“ถ้าฉัน ได้แฟนสวยอย่างซินซินน้อยล่ะก็ ตอนเย็นฉันจะไม่ออกไปออกไปไหนเลย แถมถ้าไม่เช้าก็ไม่ลงจากเตียงด