ลงเบลล์ก็กดไหล่หลี่เสวี่ย กดให้เธอนั่งลงบนที่ของเธอ “วางใจเถอะ ฉินเฉาไม่พาเราไปตายหรอก”ฉินเฉาที่อยู่ตรงเบาะหน้าเหงื่อแตกซกส่วนหลี่หมิงเว่ยนั้น โค้งตัวให้กับฉินเฉาแล้วพูด“ขอบคุณค่ะ ท่าน”“ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก” ฉินเฉาใส่แว่นตา จากนั้นพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นี่เป็นสิ่งที่เธอควรได้ แม้แต่ลูกค้าธรรมดา เธอยังดูแลดี นี่เป็นสิ่งพื้นฐานที่ผู้จัดการร้านควรจะมี เธอคงเข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย”ฉินเฉาพูด พร้อมกับโบกมือให้หลี่หมิงเว่ย จากนั้นก็ขับมาสด้า 6ออกไปผู้คนมองดูรถสีแดงคันนี้ค่อยๆ หายไป พร้อมกับคิดตามในใจของหลี่เชียงมีความคิดหลากหลายแล่นผ่าน ชายคนนี้ไม่ธรรมดา ไม่คาดว่าเขาจะรู้จักกับหลงเบลล์ด้วย เขามีฐานะอะไรกันแน่สงสัยต้องกลับไปเช็คดูหน่อยแล้วแล้วยังหลี่เสวี่ยที่อยู่ข้างเขาอีก เขาต้องเอาเธอมาครอบครองให้ได้!ไม่มีใครหนีไปจากเงื้อมมือของคุณชายใหญ่หลี่ได้ ไม่มีใคร!ฉินเฉาไม่รู้ว่าตัวเขาได้ไปล่วงเกินหลี่เชียงเข้าให้แล้ว แต่ถึงเขารู้เขาก็คงไม่สนใจ เขาล่วงเกินคนมาเยอะแล้ว หลี่เชียงนับเป็นตัวอะไรแม้แต่ราชาผีดิบ เขายังไปก่อกวนมาแล้ว ยังมีอะไรต้องกลัวอีกสองสาวที่เบาะหลังกำลังคุยกัน สายตาของฉินเฉากวาดมองผ่านกระจกหลัง พลันขมวดคิ้ว“มีคนแอบตามเรามา”“วางใจได้!” หลงเบลล์โบกมือ “บางทีอาจเป็นลูกน้องของฉัน!”“ลูกน้องเธอขับ Naveco ด้วยเหรอ?” ฉินเฉาชี้นิ้วโป้งข้ามไหล่ตัวเอง แนะนำให้หันไปดูข้างหลังหลงเบลล์และหลี่เสวี่ยหั
