เมืองซู่หนาน ร้านอาหารญี่ปุ่นหลี่เสวี่ยในชุดทำงาน นั่งอย่างเคร่งขรึมที่ฝั่งตรงข้ามของเธอ นั่งไว้ด้วยร่างของชายญี่ปุ่นที่ไม่สูงนักหนึ่งในนั้นใส่ชุดอย่างดี เหนือริมฝีปากทั้งสองข้างไว้หนวดเป็นเส้นเล็กๆ ซึ่งก็คือ ยามาโมโตะ คิชิบะในเวลานี้ จิ้งจอกเฒ่ามองมาที่หลี่เสวี่ยด้วยใบหน้าเคร่งขรึม แต่ซ่อนเร้นความคิดไม่ดีไว้ เผยให้เห็นแต่ส่วนที่ดีที่ด้านข้างของชายญี่ปุ่น เหมือนจะเป็นลูกน้องของเขา คอยเติมเหล้าลงจอกให้กับยามาโมโตะ คิชิบะ อย่างต่อเนื่อง พร้อมคอยคีบกับให้เขา คอยดูแลด้านอาหารการกิน“คุณยามาโมโตะ ฉันต้องขอขอบคุณเป็นอย่างมากที่ให้โอกาสบริษัทเหยี่ยวฟ้าของเราได้ดำเนินการให้กับคุณ” หลี่เสวี่ยพูด ก่อนที่จะยกจอกเหล้าขึ้นมา “ดิฉัน หลี่เสวี่ยต้องขออภัย คุณยามาโมโตะ มา ณที่นี้ด้วย ขอให้คุณเชื่อใจบริษัทของเราได้เลย บริษัทของเรามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก และแน่นอนว่าจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง”ขณะที่พูด หลี่เสวี่ยก็เขย่าจอกเหล้าในมือเบาๆจอกนั้นมีขนาดเล็ก แล้วเหล้าขาวก็ไม่ได้ใช้แรงอะไร ดังนั้น จึงเขย่ามันได้ และหลี่เสวี่ยก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไร วันนั้นเมื่อเทียบกับเต้ากวง 251 ที่ดื่มกับฉินเฉา นี่ถือว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยมาก“ผู้จัดการหลี่ไม่จำเป็นต้องสุภาพก็ได้” ยามาโมโตะ คิชิบะ โบกมือพร้อมกับพูดอย่างมีเหตุมีผลอย่างมาก ว่า “ที่ผมให้คุณดูแลโฆษณานี้เพราะว่าผมเชื่อในความสามารถของคุณ แต่วันนี้ที่ผมชวนคุณหลี่มาดื่มไ
