ม่ใช่เพื่อมาคุยเรื่องนี้”“โอ้?” หลี่เสวี่ยประหลาดใจ กะพริบตาที่ทรงเสน่ห์ของเธอ แล้วถามว่า “ไม่ทราบว่า คุณยามาโมโตะเรียกฉันมา เพราะเรื่องอะไรเหรอคะ? ฉันคิดว่าในเมื่อวันนี้ ทุกคนกำลังมีความสุขกันอยู่ เราก็ใช้เวลานี้เพื่อเซ็นสัญญา จากนั้นก็คุยรายละเอียดของโฆษณาที่จะทำกันดีมั้ยคะ”“คุณหลี่!” ยามาโมโตะโบกมือ แล้วพูด “ผมรู้ ว่าคนจีนแบบพวกคุณชอบคุยงานกันบนโต๊ะเหล้า แต่โทษที เผอิญผมไม่ชอบ ดื่ม ดื่ม เรื่องงานไว้ค่อยคุยกันทีหลัง วันนี้ที่ผมเรียกคุณหลี่มา เพื่อที่จะคุยเรื่องของคุณ”“เรื่องของฉัน?” หลี่เสวี่ยเริ่มคิดว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ใบหน้ายังแขวนไว้ด้วยรอยยิ้มของมืออาชีพ แล้วถามว่า “คุณยามาโมโตะช่างใจดีจริงๆ แต่ไม่ทราบว่า คุณเป็นห่วงเรื่องอะไรของฉันคะ?”“เรื่องของเรื่องคือ ผมจะไม่อ้อมค้อมละกัน เรื่องข้อตกลง คุณหลี่ผมคิดว่ามันขึ้นอยู่กับความฉลาด และความสามารถของคุณแล้วล่ะการทำงานในบริษัทเหยี่ยวฟ้านั้น เหมือนจะเป็นการใช้ความสามารถของคุณไม่คุ้ม!”ยามาโมโตะพูดเป้าหมายออกมา “ผมหวังว่า คุณหลี่ จะสามารถมาที่บริษัทของเรา กลุ่มบริษัทตี้หยางของเรานั้น เป็นบริษัทนายทุนข้ามชาติ ถ้าคุณมาที่บริษัทของเรา คุณจะได้รับการจัดการ และการดูแลที่ดีกว่า!”หรือว่าเขาจะชวนฉันให้เปลี่ยนงาน?หลี่เสวี่ยใจกระตุก คำพูดของยามาโมโตะเมื่อกี้ ทำให้เธอรู้สึกลังเลอยู่ลึกๆ ในใจเมื่อเห็นหลี่เสวี่ยก้มหัวลง เหมือนกำลังครุ่นคิ
