“เจ้าคือผู้นำของนิกายเหยียนลั่ว!” ผู้ฝึกตนพลันพากันจ้องไปที่ชายสวมหน้ากากชุดดำนี้ พวกเขาไม่คิดว่าแม้กระทั่งผู้นำนิกาย ของนิกายเหยียนลั่วจะมาด้วยกลิ่นอายความตายที่แผ่ออกมาจากชายสวมหน้ากากชุดดำนั้นเมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วแข็งแกร่งกว่ามากที่นี่มีเพียงความเงียบ ส่วนพรตขี้เมานั้น เขาเอาแต่ดื่ม ไม่สนใจอะไร นอกจากขวดเหล้าในมือของเขา มองข้ามสิ่งอื่นไป“อาจารย์อา เขา เขาเป็นคนจากนิกายเหยียนลั่วจริงๆ เหรอ!”ศิษย์หลานตัวน้อยของเขา ชูเฟิง ที่กำลังกุมกระบี่วิเศษไว้ด้วยความกังวล ถามพรตขี้เมาชูเฟิงฝึกตนอยู่บนเขา ในฐานะสายเลือดของเขาฮัวซาน เขาต้องเข้าต่อสู้กับผู้คนจากเส้นทางปีศาจจำนวนมากนี้ เขาจะไม่กังวลได้ยังไงสองคน…20 คน…30 คน…ยิ่งนับยิ่งเย็นจับขั้วหัวใจ เมื่อพบว่าจำนวนเงาของฝั่งตรงข้ามนั้นได้เกินจำนวนของผู้ฝึกตนฝั่งพวกเขาไปแล้ว“อาจารย์อา คนของพวกเขาเยอะมากเลย!”“ชูเฟิง เจ้าก็เป็นผู้ฝึกตนเช่นกัน” พรตขี้เมายกเหล้าขึ้นซด จากนั้นเอามือเช็ดปาก แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ฝั่งตรงข้ามมีเยอะก็จริง แต่ส่วนมากไม่ได้แข็งแกร่งอะไร”“จิวจงเตียน สมกับที่เป็นผู้อาวุโสของสำนักยี่เม่ย ตาดีจริงๆ”ผู้นำนิกาย ของนิกายเหยียนลั่วเมื่อได้ยินคำพูดของเขา จึงพูดออกมา “บางทีอาจจะเป็นอย่างนั้น เป็นพวกไม่ได้แข็งแกร่งอะไรในสายตาเจ้า แต่ยังไงก็ตาม วันนี้ เจ้าจะต้องตายภายใต้น˺ามือของพวกฝีมือไม่ได้แข็งแกร่งอะไรนี้”“เป็นแค่นิกายเหยียนลั่วเล็
