่มควันสีดำกระจายออก สลายไปในอากาศแต่พรตขี้เมา จิวจงเตียน กลับมองมาทางนี้ครั้งหนึ่ง แม้ว่าบนหน้าของเขา จะมีร่องรอยของอาการมึนเมาอยู่ ท่าทางของเขาตึงเครียดเมื่อเห็นว่าฉินเฉาลอยอยู่บนอากาศในตอนนี้เอง ฉินเฉาไม่รู้ว่ากลับมาร่างตัวเองได้ยังไง ทั้งการท่องเที่ยวในเพลิงหยินเทวะ และการพูดคุยกับโรซี่“เถ้าสู่เถ้า ธุลีสู่ธุลี…วิญญาณร้ายสูญสลาย กลับไปยังที่ที่จากมา….”พรตขี้เมาสะบัดมือข้างหนึ่งอย่างแรงฉินเฉาพลันรู้สึกว่าทันใดนั้นได้มีแรงดึงดูดที่น่ากลัวกำลังฉุดดึงร่างเขาอยู่ ทั้งยังผ่านทะลุเข้าไปในร่างของเขาอีกด้วยแต่ในตอนนี้ ฉินเฉาอยู่บนอากาศเหนือพื้นนับร้อยเมตร พร้อมทั้งสายฟ้าที่ฟาดใส่ร่าง ดวงตาของเขากวาดมอง ทันใดนั้น ก็พบว่าที่มุมหนึ่งทางตะวันออกเฉียงใต้ ได้มีเงาจำนวนหนึ่งดักซุ่มอยู่ที่โรซี่พูดเป็นเรื่องจริง เบื้องหลังของเรื่องนี้ มีสิ่งชั่วร้ายคอยควบคุมอยู่“ฮึ่ม เมื่อกี้นี้รอดมาได้ ตอนนี้ ในที่สุดเจ้าก็ถูกสายฟ้าฟาดใส่ ดูสิว่ายังจะรอดอีกมั้ย!”ซู่เหรินเฟิงที่กำลังถือกระบี่วิเศษอยู่ มองไปที่ร่างของฉินเฉาที่ถูกเผาไหม้เป็นถ่าน พูดออกมาอย่างเย็นชา ที่มุมของเขาแขวนไว้ด้วยรอยยิ้มแสยะ“ท่าทางพอใจนั่นมันอะไร!” ไป๋เจี่ยวเจียวไม่สนใจเกี่ยวกับความเป็นความตายของฉินเฉา เธอสนแค่เพียงความรู้สึกของศิษย์พี่เธอเท่านั้น “คนที่ฆ่าได้ ไม่ใช่เขาเทพยุทธ์ของพวกเจ้าสักหน่อย คนที่ฆ่าเป็นพี่สาวของข้าต่างหาก ตื่นเต้นอะไรกั
