่จ้อง พร้อมกับชักกระบี่จันทราทมิฬชี้ไปทางไป๋เจี่ยวเจียว แผดเสียงดังลั่น“ข้าพูดผิดตรงไหน ตัวเองทำได้ แต่คนอื่นห้ามพูดหรือไง?” ไป๋เจี่ยวเจียวก็ไม่ใช่คนที่เป็นมิตรอะไรอยู่แล้ว เธอก็ชักกระบี่ออกมาพร้อมกับตะโกนใส่ฝั่งตรงข้าม“เจี่ยวเจียว อย่าทะเลาะกัน!” ฮัวเหนียงเอาตัวมาขวางหน้าศิษย์น้องของเธอ จากนั้นประสานมือไว้ตรงหน้าอกโค้งให้เฉินอวี่ “สหายจากเขาเทพยุทธ์ ข้าต้องขอโทษด้วย ที่ศิษย์น้องของข้าทำให้ไม่พอใจ”“หึ!” เมื่อเฉินอวี่เห็นคนอื่นออกมาขอโทษ ก็ยิ้มอย่างมีความสุข “ดูเหมือนข้าจะตัดสินเร็วไปสินะ อสูรงูสองตน ดูเหมือนจะไม่เหมือนกันจริงๆ”“แต่ศิษย์พี่หญิง” พรตน้อยจากเขายี่เม่ย ชูเฟิง ที่ไม่เคยพูดอะไรพลันเปิดปากขึ้นมา “ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามของศิษย์พี่หญิง หยวนเมิ่ง เลยนะ”เขาก้าวออกมาหนึ่งก้าว ด้วยอายุ 13 ปี ทั้งยังใส่ชุดพรตที่ดูรุ่มร่ามทำให้เขาดูน่ารัก“ศิษย์พี่หญิง หยวนเมิ่ง ถามท่านเมื่อกี้นี้ ถ้าพวกท่าน เขาเทพยุทธ์แพ้ล่ะ พวกท่านจะพูดว่ายังไง?”“พูดบ้าๆ อาจารย์อาของข้าจะแพ้ได้ยังไง!” เฉินอวี่เหมือนเป็ดที่โดนเหยียบหาง กระโดดขึ้นมาพูดเสียงดัง “เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้”“ใช่แล้ว!” เฉินชิงพูดขึ้นมา พร้อมกับชูกระบี่ของเธอขึ้นเหมือนกับเทพีเสรีภาพ “ข้า เฉินชิง ศิษย์ของเขาเทพยุทธ์ อยู่ที่นี่ จะใช้กระบวนท่าเดียว จัดการกับปีศาจร้ายจากเส้นทางปีศาจ ณ วันนี้! สหายผู้ฝึกตนทุกท่านเป็นพยาน ลูกศิษย์จากเขาเทพยุทธ์ สา
