ี่หลี่ลี่กำลังมองหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อฝึกฝน ทันใดนั้น ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอีกครั้ง
หลี่ลี่ไม่รอช้า รีบรวบรวมพลังปราณอันเย็นเยียบ พุ่งตรงไปยังร่างนั้นทันที
ศีรษะและลำตัวเหมือนกับมนุษย์ทุกประการ เพียงแต่ดูแห้งเหี่ยวเกินไป สิ่งเดียวที่แตกต่างออกไปคือ ดวงตาของสมุนมารการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับแปดตนนี้กลับเปล่งประกายสีดำออกมา
หลี่ลี่ค่อย ๆ ย่องเข้าไปหา จากนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน รวบรวมพลังปราณอันเย็นเยียบ ฟาดเข้าที่กลางหลังของสมุนมารการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับแปดอย่างรวดเร็ว
ผั้วะ!
หลี่ลี่คุ้นเคยกับการสังหารแบบนี้เป็นอย่างดี เขารู้ดีว่าต่อไปจะต้องมีเสียงร่างระเบิดอย่างแน่นอน
ทว่าขณะที่ฝ่ามือของหลี่ลี่สัมผัสกับผิวหนังที่แข็งกระด้างและแห้งเหี่ยว ทันใดนั้นสมุนมารการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับแปดก็หันข้างหลบอย่างรวดเร็ว ปัดป้องการโจมตีของหลี่ลี่ไปได้กว่าครึ่ง ถึงแม้ว่าจะยังคงได้รับบาดเจ็บ แต่ก็รอดพ้นจากการระเบิดของร่างกายไปได้
“เจ้าหนู ข้าจะกลืนกินเจ้าทั้งเป็น!” สมุนมารระดับแปดตั้งสติได้ในพริบตา ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ยื่นมือตะปบออกไป กรงเล็บวิญญาณปรากฏขึ้น พัดพาลมปราณอันมืดมิดพุ่งตรงไปที่แขนของหลี่ลี่
หลี่ลี่ไม่คิดว่าปีศาจตนนี้จะตื่นตัวได้ขนาดนี้ เมื่อโจมตีไม่สำเร็จ หลี่ลี่ก็รีบชักมือขวากลับ ใช้ท่า “แยกหญ้าตามรอย” ในวิชาฝ่ามือเงารัตติกาล กวาดมือซ้ายออกจากใต้ซี่โครงอย่างรวดเร็ว
ทว
