ยตาของทุกคนก็พลันตกลงบนร่างของเธอ“พวกเรามีกันหลายคน การล้อมผู้ฝึกตนปีศาจคนเดียว ถึงยังไงก็ถือว่าแย่และต˹าช้า ทุกคนคิดว่าไงที่จะปล่อยให้ผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจนี้ตายอย่างวางใจ”น˺าเสียงของฮัวเหนียงฟังแล้วสบายใจ การพูดนี้เหมือนกับกำลังบรรเลงดนตรีคนจากบางสำนัก พากันเห็นด้วยกับข้อเสนอของเธอ“นี่คือตัวแทนของยอดเขาหมอก ใช่มั้ย” เฉินชิงพูดออกมาอย่างเย็นชา “ก่อนหน้านี้ทำไมข้าไม่เห็นรู้เลย ว่าอสูรงู ทำไมถึงกลายเป็นคนของยอดเขาหมอกด้วย”“อสูรงู?” ลูกศิษย์ของเขาเทพยุทธ์ล้วนสัมผัสดีต่อกลิ่นอายอสูรเมื่อเฉินชิงพูดออกมา ผู้คนจึงพากันรู้ตัวตนของฮัวเหนียง“คุณหนูเฉินไม่รู้เหรอ” ฮัวเหนียงไม่สนใจต่อคำพูดเยาะเย้ยของเฉินชิง เธอยิ้มอ่อน แล้วพูดขึ้น “นอกจากฮัวเหนียงแล้ว ยังมีศิษย์น้องของข้า ไป๋เจี่ยวเจียว เราเป็นลูกศิษย์ของยอดเขาหมอกเพราะสำนักมังกรอมตะ ตอนนี้สำนักมังกรอมตะได้รวมเข้ากับยอดเขาหมอก ดังนั้นเราจึงกลายเป็นคนของยอดเขาหมอก นี่จึงไม่ใช่เรื่องแปลก ในสังคมนี้ตราบเท่าที่ฝึกฝนความดีงามก็สามารถเป็นเซียนได้”“ฮึ่ม วิญญาณร้าย ก็ยังเป็นวิญญาณร้าย” เฉินชิงพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา เธอรู้ว่าที่ฮัวเหนียงพูดเมื่อกี้เพื่อช่วยฉินเฉา จึงทำให้นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ได้ เพราะคนของยอดเขาหมอกใช้ชายเสื้อหมอกมาขวางเธอ จึงทำให้ฉินเฉาหนีไปได้แล้วตอนนี้ ฮัวเหนียง อสูรงูนางนี้ ยังข้องใจกับเรื่องนี้หรือว่าผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจวิญญาณร
