้ายนี้ จะเป็นพวกเดียวกัน“ข้าคิดว่าทางฝั่งแม่นางดอกไม้พูดนั้นไม่ถูก” ผู้เชี่ยวชาญจากเขาฮัวซาน เจียงยี่ฟ่าน ที่ไม่พูด ในที่สุดก็พูดออกมา “พวกเรามีกันหลายคน กลับล้อมปีศาจตัวเล็กๆ พูดไปแล้วก็ช่างขายหน้าจริง”“เจียงยี่ฟ่าน” เฉินชิงมองไปที่ลูกศิษย์ของเขาฮัวซานที่ยากจะจัดการ แล้วพูด “ข้าคิดว่าเจ้ามีปัญหากับความซื่อสัตย์ อยากจะช่วยกระพือคำพูดของอสูรงูนางนี้งั้นเหรอ”เจียงยี่ฟ่านแม้จะหล่อเหลาและฉลาด แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่เขามีชื่อเสียงทางด้านไม่ซื่อสัตย์ เป็นดั่งหัวผักกาด เรื่องนี้ ผู้ฝึกตนทุกคนต่างรู้ดี“คุณหนูเฉิน ที่ท่านพูดมีเจตนาอะไรกันแน่!”“ต่อให้ข้าไม่ต้องพูด ความจริงของเจ้า ก็ประจักษ์อยู่แล้ว”“นี่….”โดยไม่รอให้เจียงยี่ฟ่านได้พูด ผู้ติดตามของเขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อก็รีบพูดขึ้น “ที่ศิษย์พี่ของข้าพูดนั้นก็จริง ข้าก็คิดว่าพวกเรามากมายล้อมคนคนเดียว ถึงชนะก็ไม่น่าภูมิใจ!”“แล้วเจ้าจะทำยังไง?” เฉินชิงโยนเรื่องนี้ออกไป ถามอย่างเย็นชา“เลือกตัวแทนเข้าไป!” ตาฮัวเหนียงมีปฏิกิริยา จากนั้นเสนอขึ้น“พวกเรา 8 สำนักใหญ่ ส่งตัวแทนออกไป สู้กัน 3 กระบวนท่ากับผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจนี้ ถ้าผ่าน 3 กระบวนท่าไป ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ต่อให้เขาชนะก็ต้องปล่อยไป”“ไม่ มันไม่ดี 3 กระบวนท่ามากเกินไป!” ซูจีรีบร้องออกมาด้วยความตระหนก รำคาญคนพวกนี้ ในใจของเธอร้อนรุ่ม แต่ใบหน้ากลับสงบ แล้วพูดว่า “กับขุนพลปีศาจตัวเล็ก ในขั้
