คารวะ ท่านเจ้าสำนัก จิวจงเตียน”“ไม่ต้องเป็นทางการขนาดนั้น มานี่ ข้าจะแนะนำศิษย์หลานของข้าให้รู้จัก” นักพรตสกปรกดึงพรตน้อยด้วยแขนของเขา และผลักเขามาข้างหน้า “นี่คือชูเฟิง เป็นลูกรักของศิษย์น้องข้าเอง ข้าพามาด้วยเพื่อหาโอกาสฝึกฝนให้กับมัน”เด็กหนุ่มที่เรียกว่า ชูเฟิงเหมือนจะหงุดหงิด และมีอายุประมาณ13 – 14 ปี เขารีบพูดทักทายขณะมองมาที่ฝ่าเซียง และซูจี “ชูเฟิงขอคารวะต่อศิษย์พี่ทั้งสอง”ซูจีรู้สึกว่าชูเฟิงคนนั้น มีความแข็งแกร่งมากกว่านักพรตสกปรกแม้ว่านักพรตคนนี้จะสกปรกจริงๆ แล้วยังขี้เมาด้วย แต่ก็ไม่มีใครในโลกฝึกตนนี้กล้าที่จะดูถูกเขาและนั่นเป็นเพราะบุคลิกปล่อยตัวของเขา เวลาเขาต่อสู้เขาจะกลายเป็นแข็งแกร่งอย่างมาก ในสำนักเต๋าอี้เม่ย เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญเพียงแค่คนเดียวที่มีความสามารถฝึกฝนเพลิงแท้ 5 เท่าได้เขาเป็นพวกติดไวน์ และเพราะเหตุนั้น ทุกคนเลยชอบเรียกเขาว่านักพรตขี้เมา“ยังไงก็ตาม พรตเฒ่าคนนี้ก็ไม่ใช่ตัวดี เมื่อกี้ที่พวกเรากำลังตกอยู่ในอันตราย แทนที่เขาจะออกมาช่วย เขากลับเลือกที่จะเพลิดเพลินไปกับไวน์ ขณะที่ซ่อนอยู่หลังพวกเรา”“ซูจีขอคารวะท่านเจ้าสำนัก” ซูจีกลอกตาคู่สวยของเธอ “ยังไงก็ตาม ท่านเจ้าสำนัก ข้ามีเรื่องอยากจะถามท่านให้ชัดเจน ทำไมบุคคลที่มาจากฝ่ายธรรมะเหมือนกันอย่างท่าน ถึงเอาแต่ซ่อนอยู่ข้างหลังจนกระทั่งถึงเมื่อกี้? เห็นได้ชัดว่าท่านรู้ว่าศิษย์พี่กำลังอยู่ในอันตรายทำไมท่านไม่ออกมา
