ออกมาจากดวงตาของฝ่าเซียงซูจีพลันรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของกลิ่นอายที่ปล่อยออกมาจากร่างกายของศิษย์พี่ของเธอ มันกลายเป็นแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ดุร้ายยิ่งขึ้นภายในพริบตา“ศิษย์พี่ ท่านข้ามขั้นแล้ว?!” ซูจีมีความสุข “ในช่วงวิกฤตอย่างนี้ศิษย์พี่ก็ได้ข้ามผ่านคอขวด และเข้าสู่ขั้นหวนคืนสู่จุดกำเนิด!”ฝ่าเซียงตะโกนชื่อพุทธะซ˺าๆ ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งของเขาที่เพิ่มมากขึ้นเมื่อเผชิญกับมัน กลิ่นอายชั่วร้ายสีดำ รีบจมกลับลงไปบนพื้น และถูกพลังของฝ่าเซียงกดไว้อีกครั้ง“ขอบคุณ พุทธะ!” ฝ่าเซียงยืนขึ้นและผสานมือเข้าด้วยกันโดยไม่รู้ตัว กล่าวสรรเสริญไปที่ทิศตะวันตก “มันเหมือนกับว่าเราจะผ่านวิกฤตได้แล้วคืนนี้”“ฮ่าๆ ๆ!” ตอนนี้เองที่มีเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งดังก้องทั่วท้องฟ้า ทั้งฝ่าเซียงและซูจีต่างหันไปมองที่มาของเสียงพร้อมกัน มันเป็นนักพรตวัยกลางคนในชุดคลุมสกปรก เขากำลังถือขวดไวน์ไว้ในมือซ้าย และกำลังลากพรตน้อยน่าเอ็นดูมาพร้อมกับเขา พร้อมกับเหยียบสายลมก้าวลงมาจากท้องฟ้า“หลวงจีนน้อย ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะข้ามผ่านเขตแดน ขณะที่ผู้อาวุโสคนนี้กำลังยุ่งอยู่กับการเพลิดเพลินไปกับไวน์ เพราะมีพรสวรรค์อย่างนี้นี่เอง ถึงว่าทำไมเจ้าเฒ่าหัวโล้นนั่นถึงหวงเจ้านัก”นักพรตสกปรกพูดอย่างไม่ปะติดปะต่อ และท่าทางการพูดของเขาก็ออกจะไม่เหมาะสมกับอายุของเขายังไงก็ตาม ฝ่าเซียงก็ยังทักทายเขาตามแบบฉบับชาวพุทธ“อาตมาฝ่าเซียงขอ
