ะสารีบุตร รูปไม่ต่างจากความว่าง และความว่างไม่ต่างจากรูป…” ตามมาด้วยการรุกล˺าเข้ามาในจิตใจของกลิ่นอายซากศพ ฝ่าเซียงรู้สึกถึงสัญญาณของร่างกายที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นศพ เขารีบเริ่มท่องหัวใจพระสูตรเพื่อที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับจิตใจทันทีกลิ่นอายซากศพเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในร่างของเขาราวกับน˺าหลาก“ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป อาตมาคงจะกลายเป็นซากศพปีศาจก่อนที่จะได้โอกาสทำให้สถานการณ์นี้อยู่ในการควบคุม”“ศิษย์น้อง ถ้าร่างกายของอาตมาเริ่มเปลี่ยนไปหลังจากนี้ เจ้าต้องฆ่าอาตมานะ”ขณะที่กำลังพูด เขาก็ยื่นมือออกมา และบังคับมือส่งมอบไม้เท้าของเขาให้กับซูจี“ศิษย์พี่ ท่านทำแบบนี้ไม่ได้!” ซูจีเป็นผู้หญิงฉลาด เธอรู้ถึงความตั้งใจของเขา จึงตะโกนออกไปเพื่อให้เขาหยุด“พุทธะตรัสว่า ‘ถ้าเราไม่ลงนรก แล้วใครจะลงนรก?’ ” แต่ฝ่าเซียงเพียงแค่ยิ้มตอบ “กายเนื้อของอาตมาเริ่มเปรอะเปื้อน และถูกความชั่วร้ายควบคุม แต่วิญญาณของอาตมาจะต้องได้เข้าสู่สรวงสวรรค์ตะวันตกอย่างแน่นอน อา..มิต…ตา…พุธ…”เมื่อคำสรรเสริญพุทธะกล่าวจบ ความเงียบก็เข้าปกคลุมมันเหมือนกับมีรูถูกเปิดออกในม่านราตรีที่กำลังแขวนอยู่ในท้องฟ้าที่มืดมิดไม่นาน ทั้งสองคนก็เห็นเหล่าเทวดา และเหล่าพุทธะ ที่อาศัยอยู่ในสรวงสวรรค์ปรากฏในสายตา แสงสีทองสาดลงมาส่องสว่างเป็นทางแล้วเชื่อมติดกับร่างกายของฝ่าเซียงในที่ห่างไกลนั้น แสงสีทองส่องสว่างอยู่หลายครั้ง และลำแสงสีทองสองสายก็ถูกยิง
