ยงหนักๆดังออกมาอย่างชัดเจน ตาของเสี่ยวชิเป็นประกายด้วยความพอใจก่อนที่เขาจะสูญเสียความต้องการเขาถอยกลับไป 3 ก้าว เพื่อที่จะยืนให้มั่น มันรู้สึกราวกับไม่ใช่ความจริง เมื่อเขามองดูสนับมือที่แตกหักของเขามือของฉินเฉาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย กลับกันสิ่งของที่ทำด้วยเหล็กกับแตกหัก ระหว่างการปะทะเมื่อสักครู่นี้“หมัดของชายคนนั้นทำจากเพชรหรือไง?”ไม่ใช่เพียงแค่สนับมือเท่านั้นที่ได้รับความเสียหาย มือขวาของเขาก็กำลังสั่นอยู่ เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของฉินเฉามันหลุดโลกขนาดไหน“นี่ไม่ดีนะ นายยังมีทางต้องไปอีกไกล”ฉินเฉาส่ายหัวด้วยความผิดหวัง มนุษย์ธรรมดามีขีดจำกัด ซึ่งพวกเขาไม่ระวังถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้น ว่าพวกเขาอ่อนแอแค่ไหนเมื่อเผชิญหน้ากับเขา“ตอนนี้ พวกผู้ฝึกตนเป็นศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของฉัน”“มีแค่หนึ่งในพวกเราเท่านั้นที่จะมีชีวิตรอดวันนี้” เสี่ยวชิเหมือนจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เขากัดฟันกรอด ขณะที่เดินมาหาเขาอีกครั้ง“ถ้านายอยากจะไปนรก” เขาพ่นควันออกจากปาก “ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะเป็นคนส่งนายไปหรอกนะ”ชายสองคนมองกันอย่างเย็นชา หนึ่งพยายามปกป้องหลี่นา และอีกคนกำลังทำหน้าที่เพื่อพ่อบุญธรรม เสี่ยวชิมองฉินเฉาอยู่สักพัก แต่ไม่สามารถหาโอกาสจะเปิดการโจมตีได้“นายกำลังทำอะไร?!” ทันใดนั้น น˺าเสียงที่ไม่พอใจอย่างมากก็ดังมาจากด้านข้างพวกเขาทั้งคู่หันไปมอง และพบว่าเป็นสาวงามที่คุ้นเคยกำลังยืนอยู่ใกล้ๆรูปลักษณ์ห
