โตที่งดงามของเธอกว้าง ขณะที่จ้องไปที่ฉินเฉา“เอามาทำอาหารน่ะ” เขาตอบเธอไปส่งๆ “ฉันเพิ่งสังเกตว่า แมงมุมก็อร่อยเหมือนกัน”“ฉินเฉา นายมันน่าขยะแขยงจริงๆ!” หลงเบลล์กระโดดขึ้นด้วยความกลัว และมองไปที่เขาราวกับเขาเป็นสัตว์ประหลาด “หรือว่านี่เป็นวิธีฝึกแบบชั่วร้าย ที่ให้กินของพวกนี้?!”“โอ้ ถูกต้อง เธอเดาถูกแล้ว” ฉินเฉาอดยอมรับกับพลังจินตนาการของเธอไม่ได้“เมื่อคุณหนูอยู่ที่นี่ ฉันจะให้โอกาสนายได้มีชีวิตอยู่นานอีกหน่อย”เสี่ยวชิรู้ว่าเขาไม่มีโอกาสอีกแล้ววันนี้ ยิ่งกว่านั้น เขายังต้องการกลับไปและฝึกอีกหน่อย เพื่อที่จะกลับมาจัดการล้มศัตรูที่ทรงพลังอย่างฉินเฉาฉะนั้น เขาจึงทิ้งคำขู่ไว้“ไว้ครั้งหน้าเรามาสู้กันอย่างยุติธรรม ถ้านายเป็นผู้ชาย ฉันหวังว่านายจะไม่ซ่อนตัวจากฉัน”พร้อมกันนั้น เขาก็ไม่สนใจสายตาคนอื่น และให้ลูกสมุนของเขาพยุงสมุนที่บาดเจ็บลุกจากพื้น จากนั้นก็หันไป และจากไปโดยไม่พูดอะไรอีก“ไม่ต้องไปสนใจเขา เขาเป็นพวกสมองผิดปกติน่ะ” หลงเบลล์พูดขณะที่มองไปที่หลังของเสี่ยวชิ และเบ้ปาก “พยายามทำตัวสูงส่งและแข็งแกร่งต่อหน้าฉัน ไม่ใช่ว่าเป็นแค่ลูกบุญธรรมของพี่ชายฉันหรอกเหรอ ฮึ่ม!”“ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้าย เขาก็แค่ติดตามคนผิด” ฉินเฉาไม่รู้เหตุผลตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกดีกับเสี่ยวชิ“เอ๋ อย่าบอกฉันนะว่า รสนิยมของนายเปลี่ยนแล้วน่ะ? ตอนนี้นายชอบผู้ชายแล้ว?” หลงเบลล์อดถามออกมาด้วยความตกใจไ
