อ้ายเสี่ยวเสวี่ย” เธออดสะดุ้งไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงเตือน และตอบเขาไปอย่างเร่งรีบ“โอ้! เจ้าหน้าที่อ้าย หือ!” น˺าเสียงของอีกฝั่งเหมือนจะประหลาดใจอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกระทั่งนึกภาพสีหน้าของฉินเฉาตอนนี้ได้ เขาต้องยักคิ้วไปมาด้วยท่าทางขี้เล่นอยู่แน่ๆ“ใช่แล้ว หรือว่าเบอร์นี้ของนายมีไว้ให้เฉพาะคนพิเศษ และฉันไม่สามารถโทรมาเบอร์นี้ได้?”“มันไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก เจ้าหน้าที่อ้าย คุณไม่เห็นต้องพูดจริงจังขนาดนั้นก็ได้” ฉินเฉารีบอธิบาย “ผมแค่รู้สึกแปลกๆ ที่คุณโทรหาผม ก็แค่นั้นเอง งั้น คุณโทรมาแนะนำผมให้กลับตัว หรือว่า มีเรื่องอะไร?”“ฉันมีเรื่องอยากจะถาม…ลืมมันซะ เราหาที่มาเจอกันเป็นไง? ฉันจะให้รายละเอียดนายที่นั่น”“หา?” น˺าเสียงของฉินเฉากลายเป็นขี้เล่น “เจ้าหน้าที่อ้าย คุณอยากจะเดทกับผมเหรอ?”“เดทกับย่านายน่ะสิ บ้าเอ๊ย!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยห้ามตัวเองให้ด่าออกมาเสียงดังไม่ได้ “คุณหนูคนนี้อยากจะให้นายช่วยบางอย่าง! มาเจอกันที่สตาร์บัคส์ เวลาเที่ยง!”เสียงวางสายดังออกมาจากอีกฝั่ง และจากนั้นสายก็ตัดไป“ตาย ฉินเฉา เจ้าสารเลว! นายสนุกกับการยั่วโมโหฉันใช่มั้ย?! ครั้งนี้ถ้ามีโอกาสฉันจะต้องจับนายให้ได้!”ฉินเฉากดปุ่มวางสายบนมือถือด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้า “นี่เป็นวิธีพูดกับคนที่จะขอให้ช่วยงั้นเหรอ?”หลี่เสวี่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้า จ้องมาที่เขาด้วยสายตาสงสัย“ผู้หญิง?” หูของผู้หญิงไวมาก เสียงที่ออกมาจากโทรศัพท์ก็ไม่ได้ดังม
