งลงมือล้มเหลวตลอดเลย?!”“ถ้านายไม่หยุดหัวเราะ ฉันจะฆ่านายโดยไม่สนว่าต้องจ่ายอะไรไป!” กัดฟัน ขณะที่เน้นคำที่เธอพูดออกมา“เอาล่ะ ผมไม่หัวเราะแล้ว” ฉินเฉาสลายรอยยิ้มบนหน้า แต่คาดไม่ถึง เพียงแค่แป๊บเดียว เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอีกครั้ง“โอ้ ไม่ เมื่อผมนึกถึงฉากที่คุณพ่นกาแฟออกมา ผมก็อดไม่ไหวฮ่าๆ ๆ บ้าเอ๊ย ผมเริ่มปวดท้องจากการหัวเราะมากไปแล้ว”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยไม่ได้สังเกตเลยว่าหน้าของเขาเริ่มกลายเป็นสีแดงเธอรู้สึกทุกข์ใจ “ทำไมฉันถึงโง่ต้องมาถูกผู้ชายอย่างนี้หลอกด้วย!”ในที่สุด เธอก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ฉวยโอกาสที่ฉินเฉาเปิดปากกว้างหัวเราะอย่างสะใจ เธอก็เทกาแฟใส่เข้าไป“แค่กๆ!” ฉินเฉาพ่นกาแฟออกมา “นี่มันอะไรกัน? ผมเกือบขาดใจตายแล้ว คุณรู้มั้ย?!”“โลกนี้จะได้สะอาดขึ้น ถ้านายตายไป” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพูดอย่างเย็นชาฉินเฉาหยุดหัวเราะ และถามตำรวจที่เหมือนจะทั้งอายทั้งโกรธตรงหน้าเขา“เจ้าหน้าที่อ้าย คุณมีเรื่องอะไรจะถามผมเหรอ?”“ใช่ มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะถาม” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพูด พร้อมกับจ้องเข้าไปที่ดวงตาของฉินเฉา“เอิ่ม งั้นก็ พูดมาเลย” ดวงตาของเธอสวยจริงๆ และโดยเฉพาะขนตาของเธอที่ทำให้ดูราวกับตุ๊กตา ช่างเป็นผู้หญิงที่เกิดมาเพื่อจะเป็นสาวงามจริงๆ“นายเป็นต้นเหตุทั้งหมดในอุบัติเหตุรอบๆ โรงเรียนกวงหยวนใช่มั้ย?”
