้น?! มันจะไม่เหมือนกับฉันวิ่งไปให้เขากินเหรอ”“ยังไงก็ตาม คดีในมือก็ยากจะจัดการจริงๆ ใครจะรู้ว่าบ้านหลังไหนจะตกเป็นเป้าของฆาตกรอีก?”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่กำลังตกอยู่ในจินตนาการ ทันใดนั้นมือถือที่อยู่ในกระเป๋าของเธอก็ดังขึ้นมา“มีคนไม่มากที่รู้เบอร์มือถือฉัน หรือว่าจะเป็นผู้กองเซี่ยอยากจะคุยเรื่องสำคัญกับฉัน?”เธอเปิดฝาพับขึ้นมา และมองที่หน้าจอ แต่กลับเป็นเบอร์ที่เธอไม่รู้จักมันทำให้อ้ายเสี่ยวเสวียรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก “อย่าบอกนะว่ามาจากองค์กรเพื่อที่จะมอบงานใหม่ให้ฉัน? ว้าว มันนานมากแล้วตั้งแต่องค์กรติดต่อฉันครั้งล่าสุด”เมื่อคิดเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่สดใส เธอรีบรับโทรศัพท์ทันทีน˺าเสียงผู้หญิงหวานๆ ดังออกมาจากอีกฝั่ง“สวัสดีค่ะ ฉันกำลังคุยกับเจ้าหน้าที่อ้ายอยู่ใช่มั้ยคะ?”“ใช่ค่ะ คุณคือ ขอฉันถามถึงตัวตนคุณหน่อยนะคะ?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยขมวดคิ้ว “ฉันไม่เคยเจอใครที่มีน˺าเสียงแบบนี้ในองค์กร”ความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็คือความจำของเธอ เธอยังจำทุกคนที่เธอเคยเห็นในองค์กรได้ รวมถึงเสียงของพวกเขาด้วย“ฮิฮิ คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าฉันเป็นใคร” คนอีกฝั่งพูด “คุณรู้เพียงแค่ว่าฉันสามารถช่วยคุณไขคดีที่คุณกำลังสืบอยู่ได้ก็พอ”“คดี?” คิ้วของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกระโดดขึ้นด้วยความตกใจ “คุณเป็นใคร?”“อย่างที่ฉันบอกไป คุณไม่จำเป็นต้องรู้จักฉัน แค่รู้ไว้สิ่งเดียว ฉันสามารถช่วยคุณได้”เสียงของหญิง