งลับๆ“คุณ คุณต้องการอะไร!” หู่หลี่ลี่กลัว แต่เธอรู้ว่ามีผู้เห็นเหตุการณ์หลายคน เธอจึงกล้า ฉะนั้น เธอจึงจงใจทำให้ตัวเองมีท่าทางตื่นกลัวจากนั้นก็พูด “ฉันไม่รู้จักคุณ ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าอสูร?”“อสูรร้าย หยุดเล่นลิ้นได้แล้ว!” ตัวศิษย์พี่สะบัดชุดยาวของเขาและพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา “วันนี้ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยตัวเอง เจ้าไม่สามารถหนีได้!”เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฉินเฉาที่กำลังซ่อนตัวจากคนทั้งสี่ก็คิด “เขาอยากจะฆ่าหู่หลี่ลี่? ไม่ ฉันไม่สามารถปล่อยให้เขาทำได้ ยิ่งกว่านั้นทำไมหู่หลี่ลี่ถึงเป็นอสูรจิ้งจอกได้ล่ะ? ถ้าตอนนั้น ฉันไม่ผลักเธอหนีล่ะก็รถคงชนเธอ และเธอคงตายไปแล้ว”“ถ้าเธอเป็นอสูร เธอจะต้องวิ่งหลบเองแล้วสิ ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องไปช่วยเลย!”ฉินเฉาตัดสินใจแล้ว ว่าเขาจะต้องไปขัดขวางลูกศิษย์เขาเทพยุทธ์จากการฆ่าเธอ“ฮือๆ ๆ ทำไมคุณถึงรังแกฉัน? ฉันไม่รู้จักคุณสักหน่อย”ขณะที่ฉินเฉากำลังคิด กลุ่มจีนมุงก็เริ่มกล่าวโทษสองศิษย์พี่ ศิษย์น้องคู่นั้น“เป็นผู้ชายตัวโต แต่กลับมารังแกผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่อายบ้างเหรอไง?”“ใช่ ใช่แล้ว นายทำให้พวกเราผู้ชายต้องอับอาย”“สาวน้อย อย่ากลัวไปเลย มีพวกเราอยู่ที่นี่ เขาไม่กล้าลงมือกับเธอหรอก!”คำกล่าวหาพวกนี้เริ่มเสียดแทงเข้าไปในตัวศิษย์พี่ หน้าของเขากลายเป็นน่าเกลียด และคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว“อสูรร้าย ยังกล้าทำให้ผู้คนหลงผิดอีก?! ศิษย์น้องสนับสนุนพี่ด้วยพี่กำลังจะดูแลอสูรร้ายตน
