นี้”พร้อมกันนั้น เขาก็ทำท่ากระบี่ด้วยนิ้ว และแสงสีขาวก็ส่องแสงมาจากข้างหลังเขา กระบี่ยักษ์ส่องแสงออกมา พร้อมกับภาพพระอาทิตย์ดวงเล็กๆ ที่สลักลงบนด้ามกระบี่ ดึงตัวมันเองออกมาจากฝักกลุ่มจีนมุงพากันอ้าปากค้าง พวกเขาทั้งหมดคิดว่าเป็นการแสดงมายากลแทบจะในเวลาเดียวกัน ศิษย์น้องก็ทำเหมือนกัน สิ่งที่ต่างคือกระบี่ของเธอเพรียวบางกว่า และภาพที่อยู่บนด้ามจับเป็นภาพของจันทร์เสี้ยวแทนหู่หลี่ลี่ตัวสั่นระริก และรู้สึกว่าขนทั่วร่างของเธอตั้งชัน แรงกดดันที่ตกใส่ร่างเธอ ราวกับกำลังมีเข็มเล็กๆ นับไม่ถ้วนทิ่มแทงใส่เธอ“เหวินเหวิน…” หู่หลี่ลี่กอดฟางเหวินที่อยู่ข้างๆ อย่างไม่รู้ตัว“พวกคุณต้องการอะไร!” หู่หลี่ลี่ตกใจ ฟางเหวินที่ปกติจะขี้อายเสมองยืนอยู่ข้างเธอ กลับเอาตัวเองเข้าขวางหู่หลี่ลี่จากคนแปลกหน้าทั้งสอง “ฉันไม่ปล่อยให้พวกคุณรังแกหลี่ลี่!”“เหวินเหวิน…” หู่หลี่ลี่ซึ้งใจ แม้ว่าเธอจะเป็นอสูร แต่ก็มีเพื่อนที่ดีอย่างเธอ เธอก็รู้สึกว่าถ้าเธอต้องตายที่นี่ เธอก็ไม่เสียใจยังไงก็ตาม ในช่วงเป็นตายนี้เอง เธอพลันรู้สึกถึงความปรารถนาที่อธิบายไม่ได้ที่มีให้กับ “ชายคนนั้น”แม่ของเธอบอกเธอให้ฆ่าชายคนนั้น…โลกทั้งใบของเธอเปลี่ยนไปเพราะชายคนนั้นยังไงก็ตาม เธอก็ไม่เสียใจ ถ้าเธอสามารถกลับไปในช่วงเวลานั้นอีกครั้ง เธอก็ยังจะรอให้ชายคนนั้นปรากฏตัวตรงทางแยกนั้นอยู่ดีเขาเป็นฮีโร่ ที่พุ่งเข้ามาข้างเธอ และช่วยเธอไว้โดยไม่รู้ว่าทำไม
