็นการดูถูกตัวเขาเอง ถ้าเขายังคุยกับฉินเฉาต่อ“หึ ระดับการฝึกตนของเขาก็ต˹าจนฉันไม่สามารถรู้สึกถึงมันได้ มันเป็นการเสียเวลาของฉันที่จะคุยกับเขาต่อ”“แต่เมื่อนายช่วยเรา มันก็คงจะสะเพร่าเกินไป ถ้าเรา ลูกศิษย์ของเขาเทพยุทธ์ จะไม่ตอบแทนอะไร เอาอย่างนี้แล้วกัน” ศิษย์พี่ เอาเศษคริสทัลวิญญาณออกมาจากในพกเสื้อของเขายื่นให้กับฉินเฉา “ถือซะว่าเป็นการขอบคุณของเรา”พร้อมกันนั้น เขาก็ดึงมือศิษย์น้องของเขา“ศิษย์น้อง ไปกันเถอะ”“โอ้ ตกลง ศิษย์พี่ ว่าแต่เราจะไปไหนกัน?”“ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าหิว ตอนนี้ท้องก็เต็มแล้ว เราจะเริ่มออกสำรวจกันต่อ!”“โอ้…แต่ ฉันยังอยากเล่นอีกนี่นา…” ศิษย์น้องบุ้ยปาก“เราไม่มีเวลาเยอะขนาดนั้น ยิ่งกว่านั้น พี่รู้สึกถึงพลังงานอสูรอยู่ใกล้ๆ เรา บางทีอาจจะเป็นคนจากเส้นทางปีศาจจากนิกายอสูรก็ได้ ไปกันเถอะ”แม้ว่าทั้งสองจะจากไปไกลแล้ว และยังคุยกันเสียงเบาอีก แต่ฉินเฉาก็ยังได้ยินบทสนทนาของพวกเขาในตอนนี้เอง หลี่เสวี่ยและคนที่เหลือเดินเข้ามา และถามฉินเฉา“คนที่แต่งตัวแปลกๆ พวกนั้นเป็นใคร? ทำไมนายถึงช่วยพวกเขา?” ชิซินถามเป็นตัวแทนคนอื่น“พวกเขาเป็นพวกบ้านนอกจากเมืองข้างๆ น่ะ” ฉินเฉาสร้างพื้นหลังให้พวกเขา “นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเข้ามาในเมือง ดังนั้น จึงมีหลายสิ่งที่พวกเขายังไม่รู้”“อย่างงั้นเหรอ…เอาล่ะ กลับโต๊ะเรากันเถอะ จางชูสงเพิ่งจะสั่งอาหารให้เรา”ชิซินพูดและดึงฉินเฉากลับไปที่โต๊ะของพวกเขา ขณะ
