ยังเป็นหัวหน้าแฟนคลับอีกด้วยเมื่อคิดเรื่องวันวาน หลี่เสวี่ยก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ วันเหล่านั้นเป็นวันที่ดีจริงๆ เธอไม่ต้องสนใจอะไร และรู้จักแต่ทำเรื่องบ้าๆ ทุกวันเมื่อได้ยินว่าหลี่เสวี่ยก็ดู NBA เจียงเล่ยก็เริ่มเปิดปาก พูดไม่หยุดแน่นอน จางชูสงก็ไม่ปล่อยให้เจียงเล่ยโชว์เหนือ ดังนั้นเขาจึงพยายามพูดสอดขึ้นหลายครั้ง พยายามพูดเกี่ยวกับเรื่องบริษัท ถ้าพวกเขาพูดกับเรื่องบริษัท เจียงเล่ยจะไม่สามารถเข้ามาสอดได้แต่หลี่เสวี่ยที่อยู่ตรงกลางระหว่างชายทั้งสอง พลันรำคาญด้านนี้ บทสนทนาต่างเปลี่ยนหัวข้อไปมา ขณะที่อีกฝั่ง ที่ตรงกลางลานเต้นรำ ฉินเฉาและชิซิน ทั้งสองคนต่างจ้องกันและกัน“บอกความจริงฉันมา นายเต้นเป็นหรือเปล่าเนี่ย?!” เมื่อเห็นท่าทางแข็งเหมือนไม้ของฉินเฉา ชิซินก็กลอกตาของเธอ“เอิ่ม เอาจริงๆ เลยนะ ไม่เป็น” ในเรื่องเต้นนี้ ซูจีเป็นอันดับหนึ่งยังไงก็ตาม ฉินเฉารู้แต่วิธีดูเธอเต้น แต่ตัวเขาเองเต้นไม่เป็น“เจ้าหมูเอ๊ย!” ชิซินหยิกแขนฉินเฉา พบแต่เพียงว่ามันแข็งเหมือนกับเหล็ก และนิ้วมือของเธอกลับเป็นฝ่ายที่เจ็บแทน“พระเจ้า แขนนายทำมาจากอะไรกัน!?” ชิซินตำหนิ “ถ้านายเต้นไม่เป็น แล้วนายมาชวนฉันเต้นทำไม?”“แฮ่ม เพราะว่า ฉันหลงเสน่ห์ของซินซินน้อย ดังนั้น ฉันจึงสับสนไปชั่วขณะ” ฉินเฉาลูบจมูกอย่างกระอักกระอ่วน และพูดชมเธอ“ไปตายซะ” เมื่อได้ยินอย่างนี้ สาวงามอดรู้สึกมีความสุขไม่ได้และพูดอย่างขึ้นเล่นว่า “ช่างมันเถอ
