กระบี่มารเล่มนี้คมมาก แทบจะกลายเป็นพายุดำที่ตัดได้ทุกสิ่งที่เคลื่อนผ่าน ศพพวกนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ ไม่นาน ฉินเฉาก็ตัดผ่านพวกเขาแทบทุกคนแต่เมื่อฉินเฉากำลังรู้สึกภูมิใจอยู่นั้น ศพที่มากกว่าเดิมก็เข้าร่วม“โอ้ นี่ฉันฆ่าคนพวกนี้มากขนาดนี้เลยเหรอ?” เมื่อมองดูศพจำนวนนับไม่ถ้วนตรงหน้าเขา ฉินเฉาก็ได้แต่ตกใจ“พวกมันไม่ใช่แค่ศัตรูของนาย” เสียงนั้นดังมาอีกครั้ง “พวกมันยังเป็นคนที่ตายด้วยมือของหลัวเต๋อ ซึ่งตอนนี้ถูกนับว่าเป็นนาย”“เวรเอ๊ย แล้วมาลงอะไรกับฉัน!” ฉินเฉาสบถอย่างไม่พอใจ แต่พวกซากร่างพวกนี้ก็เข้ามาหาเขาราวกับกระแสน˺าขึ้น พุ่งเข้าใส่ฉินเฉาโดยไม่สนว่าเขาจะเต็มใจหรือไม่พายุสีดำปล่อยคลื่นออกมาอีกครั้ง กระบี่ราชันย์มารในมือฉินเฉาถูกกวัดแกว่งซ˺าๆ กระบี่แล่นไปในพายุ เริงระบำอยู่ในอากาศก่อนที่ศพพวกนี้จะเข้ามาถึงฉินเฉา พวกมันก็ถูกตัดเป็นเศษเนื้อและตกลงพื้น ไม่นาน ซากศพก็กองสุมอยู่รอบตัวฉินเฉาฉินเฉารู้สึกขยะแขยง เขากระโดดขึ้น เขาอยากจะออกไปจากนรกนี้ แต่กลับพบว่ามีแต่ความมืดอยู่ทุกที่ และไม่สามารถหาช่องว่างได้เลย“ฆ่า!” เสียงนั้นตะโกนออกมา ย˺าเตือนเขา “ฆ่าพวกมันทั้งหมดและนายจะออกไปได้!”“ฮึ่ม!” แม้ว่าเสียงนั้นจะเป็นเสียงของเขา แต่เพราะว่ามันพูดในน˺าเสียงออกคำสั่ง ฉินเฉาก็ยังรู้สึกไม่พอใจ เขาเหวี่ยงกระบี่ซ˺าอีกครั้งหั่นศพที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นสองส่วนจากนั้น ฉินเฉาก็ใช้พลังความคิดของเขา เขาคว
